FilmYar
‫بذار اینو ضبط کنم.
‫۱۵ ژوئیه ۲۰۱۹ئه.
‫زنگ می‌خواد یه کامپیوتر ده‌ساله رو روشن کنه.
‫کارگردان شیائوروی،
‫فکر کنم کلی داستان قدیمی این تو باشه.
‫درسته.
‫امیدی هست؟
‫چراغ پاور خاموشه.
‫صبر کن، خاموشش کن.
‫این کارت گرافیکه.
‫این کابل هارده.
‫اون چیه بالاش؟
‫اونم پورت تصویره.
‫بیا یه بار دیگه امتحان کنیم.
‫بیا امتحانش کنیم.
‫یالا رفیق!
‫همه‌چی ردیفه داداش!
‫تونستیم!
‫حالا چالش اصلی پسورده.
‫اوه لعنتی!
‫چقدر هنری!
‫چقدر پرمدعا!
‫پسورد نداره!
‫شانس آوردیم، پسورد نداره!
‫زنگ، هنوز همه‌چی اینجاست؟ .همه‌چی هست
‫همه‌چی.
‫این جوونیای منه.
‫اسم من شیائورویه.
‫متولد سال ۱۹۷۲ام.
‫کارگردانم، و اینجا اومدیم که یه فیلم بسازیم.
‫دریاچه ویشان بودیم، یادته؟
‫من متولد ۷ نوامبر ۱۹۷۸ام.
‫اسمم زنگه.
‫می‌خوام مدیر فیلم‌برداری بشم.
‫این اولین فیلممون بود.
‫اون هم‌کلاسیت بود.
‫پروژه‌های تدوین کجان؟
‫موقت؟ واسه چی؟
‫این باید همون پروژه قدیمیه باشه.
‫این باید همون پروژه قدیمی باشه که ساختیم.
‫این یه نسخه قدیمیه، درسته؟ .آره
‫صدا نداره؟
‫صدا آفلاینه؟ .آره
‫به فو کانگ، طراح صدا بگو ‫فایل‌های صدا رو برامون بیاره.
‫دیالوگ‌ها اصلاً شنیده نمی‌شن.
‫به طراح صدا می‌گم.
‫این یعنی سیستم اصلی کار می‌کنه، درسته؟
‫سلام، فو کانگ!
‫من تو استودیوی کارگردانم. می‌تونی بیای اینجا؟
‫سلام!
‫رفقا!
‫اینم از دیسک. دیسک سه و نیم اینچی؟
‫دیسک بک‌آپ صداست. چکش کن.
‫فو کانگ، یکم شراب بزن! .لیوانشو بده به من
‫به سلامتی!
‫این مال چند وقت پیشه؟
‫ده سال پیش. ده سال؟
‫صدا داریم!
‫داریمش.
‫لینک شد.
‫این سکانس جیانگ با اون پسریه که لباس زنونه پوشیده.
‫الو.
‫یه؟
‫خودتی؟
‫اگه حرف نزنی قطع می‌کنم.
‫قصد داری دوباره فیلم رو شروع کنی؟
‫حالا ببینیم چی می‌شه.
‫جیانگ چنگ اون موقع بیست و چند سالش بود.
‫بریم اتاق تدوین.
‫این صفحه خیلی کوچیکه. .باشه
‫اینجا هیچی نمی‌شنویم. .بریم
‫بیا یه کمکی بهمون بکن!
‫به جیانگ چنگ زنگ می‌زنم.
‫بهش زنگ بزن.
‫سلام، جیانگ چنگ.
‫آره، خیلی وقت گذشته!
‫عالیه!
‫امروز یه کامپیوتر قدیمی رو روشن کردیم.
‫و یه چیزایی دیدیم. واقعاً تأثیرگذاره.
‫نظرت چیه وقتی کارت تموم شد بیای یه گپی بزنیم؟
‫فقط برای یه تجدید دیدار.
‫و فکر کنم...
‫می‌خوام در مورد یه ایده جدید باهات حرف بزنم.
‫ببینیم می‌تونیم دوباره با هم یه کاری بکنیم یا نه.
‫باشه؟
‫خوبه. عجله نکن.
‫کارت رو تموم کن.
‫ما عجله‌ای نداریم.
‫باشه، منتظرت می‌مونم.
‫می‌بینمت.
‫بعداً باهات حرف می‌زنم.
‫همه‌چی لینک شده؟
‫آره، همه‌چی لینک شده.
‫این باید دیسک بک‌آپِ
‫فایل پروژه باشه.
‫عصر بخیر!
‫چی می‌خوری؟ بطری یا بشکه‌ای؟
‫بطری، باشه.
‫اون نمای تاریکی بود.
‫آره، ما فقط با یه دوربین دی‌وی فیلم‌برداری کردیم.
‫شخصیتش چطوریه؟
‫جیانگ چنگ شخصیت اصلیه
‫که روزا میره سر کار
‫و شبا ول می‌گرده.
‫اما عاشق یه پسر به اسم «یه» می‌شه.
‫بعداً می‌فهمه که «یه» با یکی دیگه‌ست.
‫بعدش، داستان در مورد «یه» و دوست‌پسرش «آ-جیان»ئه.
‫فقط شلوارت رو دربیار!
‫دارن به هم ساییده می‌شن.
‫خجالت‌آوره.
‫جفتشون اونجا خندیدن. .اون برداشت رو خراب کرد
‫من این‌طوری خوابم نمی‌بره.
‫من که نه، گرمه.
‫من سردمه.
‫پس همون سمت خودت نگهش دار.
‫خجالت بکش.
‫خجالت کشیدی؟
‫می‌خوای بخوابی یا نه؟
‫عالی بود!
‫خیلی خوب بود.
‫خیلی با اون موقع فرق داره.
‫فوق‌العاده‌ست.
‫بیا اینجا! - !نه
‫مسخره‌بازی درنیار.
‫برو تو و لباس بپوش،
‫وگرنه معلم می‌بینتت.
‫شلوارت رو جر میدم و می‌کُنمت!
‫یالا، یالا!
‫رسیدیم رفقا!
‫خداحافظ!
‫بهمون زنگ بزن!
‫رسیدی خونه زنگ بزن.
‫فردا ساعت ۳ بعدازظهر!
‫بهم زنگ بزن!
‫خداحافظ، بهم زنگ بزن!
‫خیلی وقته ندیدمت! همه اینجان؟
‫تو اتاق تدوینن.
‫بالاخره اومدی! !سلام
‫زنگ! !خیلی وقته ندیدمت
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫ضبط تموم شد؟ .آره
‫عالیه!
‫چاق شدی‌ها!
‫خیلی وقته ندیدمت! !سلام آقای کارگردان
‫این چیه؟ .فیلم ۱۰ سال پیشمون
‫تازه ضبطش رو تموم کردیم.
‫نظرت چیه؟ مال چند وقت پیشه؟
‫ده سال. ده سال؟
‫دقیقاً ده سال.
‫تو «نانجینگ» بود؟
‫تو «سوقیان».
‫اون موقع خیلی خوش‌تیپ بودم.
‫هنوزم هستی. .زیاد عوض نشدی
‫اون زنگ‌ئه؟ .آره
‫اولین فیلمت بود، درسته؟
‫یه نوشیدنی بزنیم؟ .من نمی‌خورم
‫زنگ، دوربین رو بده بهش.
‫این آخرین صحنه‌ایه که گرفتیم.
‫این تمام چیزیه که از آخرین فیلم‌برداری داریم.
‫همون‌جا متوقف شدیم.
‫به سلامتی!
‫حس عجیبی دارم.
‫چطوره...
‫یه وقتی پیدا کنیم و تمومش کنیم؟
‫منظورت چیه؟ .بیا تمومش کنیم
‫پولمون تموم شد.
‫قسمت دوم در مورد چیه؟
‫جیانگ چنگ میره جنوب، .کسب‌وکار خودش رو راه می‌ندازه
‫و تو کار املاک می‌ترکونه.
‫باید بازنویسیش کنی. جدی می‌گی؟
‫یه جور دیگه بازنویسیش می‌کنم.
‫سال دیگه همه‌شون سرشون شلوغه.
‫دارم به آخرای ژانویه فکر می‌کنم.
‫چند روز قبل و بعد از سال نوی چینی.
‫فیلم‌برداری رو تو یه ماه تموم کنیم.
‫اون موقع نمی‌شه.
‫وقت جیانگ چنگ کاملاً پره. واقعاً؟
‫بیا یه کم خصوصی حرف بزنیم.
‫شماها برید تو لابی.
‫باشه، تنهاتون می‌ذاریم.
‫بیا بشین.
‫خب؟ حیفه که
‫نتونستیم تمومش کنیم.
‫اگه اصرار نکرده بودم که به روش خودم پیش برم،
‫اونا حمایتم می‌کردن.
‫به‌هرحال، همه اینا گذشته.
‫زیاد بهش فکر نکن.
‫اما واقعاً می‌خوام این فیلم رو تموم کنم.
‫اگه امسال این کار رو نکنم،
‫فکر نکنم دیگه هیچ‌وقت فرصتش رو پیدا کنم.
‫شیائوروی، بذار من...
‫در رو ببند.
‫کارگردان شیائوروی،
‫فقط بین خودمون باشه، تو سرت چی می‌گذره؟
‫هی می‌گی «باید انجامش بدم، باید انجامش بدم».
‫چرا؟ دقیقاً بگو تو ذهنت چیه.
‫فقط مجبورم. باید جوابگوی...
‫این باشم که آوردمت تو این فیلم ‫و وسط کار ولش کردم.
‫بعدش هم هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫فقط احساس دین می‌کنم.
‫و با تموم کردنش همه‌چی درست می‌شه؟
‫حداقلش اینه.
‫ما این فیلم رو ده سال پیش ساختیم.
‫ده سال پیش، درسته؟
‫من مجرد بودم، همه‌مون مجرد بودیم.
‫ما قبول کردیم، با اینکه گفتی
‫ممکنه اصلاً پخش نشه.
‫گفتی فیلم‌نامه عالیه. خوندیمش.
‫عالی بود. ما هم پایه شدیم.
‫اما الان، همه‌مون زن و بچه داریم.
‫زنم تو دسامبر زایمان می‌کنه.
‫هر روز باید خرج خونواده رو بدم.
‫حالا، باید این فیلم رو تموم کنیم
‫نه برای پول، بلکه به خاطر احساس دینی که تو داری.
‫این اصلاً منطقی نیست.
‫آره... الان زندگی همه فرق کرده.
‫فقط زندگی‌های ما نیست. .دنیا هم عوض شده
‫اگه هیچ‌کس نمی‌تونه این فیلم رو تو سینما ببینه، پس فایده‌اش چیه؟
‫فقط برای دلخوشی خودمون؟ بگو ببینم، چه فایده‌ای داره؟
‫فیلمت هیچ‌وقت مجوز پخش نمی‌گیره.
‫سخته. !معلومه که سخته
‫هیچ‌کس نمی‌بینتش. فقط برای دل خودته.
‫سنمون رو روی هم بذاریم می‌شه صد سال. «!اون‌وقت می‌گیم «عجب فیلم خفنیه
‫الکی دلمون رو خوش می‌کنیم.
‫ولی هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌تونه ببینتش؟
‫دیگه سن این کارا از ما گذشته.
‫زن و بچه‌ات چطورن؟ .خوبن
‫بچه‌ام به‌زودی میره مدرسه راهنمایی.
‫۱۲ سالشه؟
‫آره.
‫۱۱.
‫تا آخر سال، تو...
‫خانوممه.
‫سلام!
‫چه خبر عزیزم؟
‫نه، نه، تازه کارم تموم شده...
‫با کارگردان شیائوروی هستم. فقط برای تجدید دیدار. !خیلی وقت بود ندیده بودمش
‫به سانگ چی سلام برسون. .کارگردان شیائوروی سلام می‌رسونه
‫باشه، حله، خداحافظ!
‫می‌گه بری خونه؟ .نه، می‌دونه امروز کار دارم
‫برنامه‌ات رو جابه‌جا کن.
‫تا ببینی می‌شه یا نه.
‫راستش رو بخوای،
‫فیلمی که دارم روش کار می‌کنم تموم نمی‌شه
‫تا نوامبر.
‫برنامه‌ام این بود که تا آخر سال،
‫تو مراسم‌های اهدای جوایز و رویدادها شرکت کنم.
‫می‌تونستم اونا رو تو برنامه‌ام جا بدم.
‫کار راحتیه و می‌تونم وقت بیشتری رو با خانواده‌ام بگذرونم.
‫اواخر دسامبر بچه‌مون به دنیا می‌آد.
‫تا بتونم تو ژانویه پیشش باشم.
‫که یعنی...
‫هنوزم یه احتمال کوچیک هست، مگه نه؟
‫تا جایی که یادمه، چندتا از مشتریا بهش زنگ می‌زنن.
‫اون مال بعدشه. مال بعدشه؟
‫این برداشت آخره؟
‫برداشت اول. اولی؟
‫واسه این پلان چندتا برداشت داریم؟
‫کلاً سه تا برداشت. الان داریم اولی رو می‌بینیم.
‫الان یادم اومد. .ادامه بده، بیا اول این رو ببینیم
‫برگه آفیش. .ممنون
‫واقعاً می‌گم، همون‌جا منتظرم باش.
‫یه دقیقه دیگه اونجام.
‫می‌بینمت.
‫آقا، مستقیم برو بعد بپیچ راست.
‫این برداشت چندمه؟
‫بذار چک کنم... برداشت ۵.
‫۵، باشه. .برداشت آخر
‫۲۲ ژانویه ۲۰۲۰ئه.
‫بعد از فیلم‌برداری داستان موفقیت جیانگ چنگ تو جنوب،
‫یه سری صحنه تجدید دیدار با «یه» و «آ-جیان» گرفتیم.
‫این فیلم‌برداری مجدد رو قبل از سال نوی چینی تموم می‌کنیم.
‫سلام آقای «یه»! این برگه آفیش فردای شماست.
‫ولی کار من که تموم شده.
‫می‌شه لطفاً امضا کنید؟
‫کجا رو باید امضا کنم؟
‫اینجا، لطفاً.
‫من الان پایینم.
‫به راننده بگو دم در خروجی پارک کنه و بیاد بالا.
‫سلام! اینم برگه آفیش فردا.
‫لطفاً بذارش رو میزم. .حتماً
‫ممنون.
‫من دم درم. درو باز کن.
‫من اینجا نیستم. ها؟
‫سلام آ-جیان! !آقای جیانگ چنگ
‫اینجایی؟ !فکر کردم کارت تموم شده
‫اومدم دنبال «یه».
‫کجاست؟ ...نمی‌دونم. اون
‫یه!
‫دارم باهاش شوخی می‌کنم.
‫اینم بسته‌ات.
‫ما امروز می‌ریم.
‫آقای جیانگ؟ برای درست کردن موهاتون آماده‌اید؟
‫منتظرتونیم.
‫باشه.
‫امیدوارم بتونیم امشب بریم...
‫می‌خوای تو جمع کردن وسایل کمکت کنم؟
‫آره.
‫فردا می‌تونیم فیلم‌برداری کنیم؟ .هیچ ایده‌ای ندارم
‫وقتی از عوارضی رد می‌شدم، .داشتن کارت ملی‌ها رو چک می‌کردن
‫واقعاً؟ .آره. تب هم می‌گرفتن
‫مگه این‌قدر جدیه؟ ‫- شنیدم دور و بر ووهان اوضاع خیلی خرابه.
‫یالا. .یالا، بیاین شروع کنیم
‫باشه، باشه، فهمیدم.
‫یه لحظه به من وقت بده. !آقای جیانگ!
‫صبح بخیر، رئیس جیانگ!
‫فکر نکنم به اون صحنه نیازی داشته باشیم.
‫فقط دارم امتحانش می‌کنم.
‫تانگ! فقط نصف قرارداد اجرا شده.
‫برای بقیه‌اش روی تو حساب می‌کنم. .می‌تونی بهم اعتماد کنی
‫پس وقتی متوقف می‌شن...
‫کارگردان؟ .این خوبه
‫کارگردان، باید باهاتون حرف بزنم.
‫دنبالتون می‌گشتم.
‫اینو ببین.
‫همه جاده‌ها بسته‌ست.
‫با آمبولانس و ماشین پلیس. .همه بسته شدن
‫خیلی‌هاشون بسته‌ست. .دقیقاً
‫همین الان ازش فیلم گرفتم.
‫حتماً رسیدن به اینجا برات راحت نبوده.
‫مجبور شدم کل مسیرو دور بزنم.
‫چندتا صحنه دیگه مونده که بگیریم؟
‫هر چی تا الان گرفتیم رو گذاشتم تو این تایم‌لاین.
‫این فاصله‌ها، صحنه‌هایی هستن که هنوز نگرفتیم.
‫بیشترش صحنه‌های جیانگ چنگه.
‫خیلی زیاد نیست.
‫پس، می‌تونی شماره صحنه‌های اون فاصله‌ها رو علامت بزنی؟
‫بیاین سعی کنیم بخش جیانگ چنگ رو تو دو روز تموم کنیم.
‫بخش تانگ رو بذاریم واسه بعد از تعطیلات.
‫کارگردان، می‌تونیم یه لحظه حرف بزنیم؟
‫یکی از بچه‌های گروه اهل ووهانه، همون آرایشگره.
‫وقتی داشت پذیرش می‌شد، ‫مدیر هتل دید که اهل ووهانه.
‫باید هتل رو ترک کنه.
‫ووهانی‌ها نمی‌تونن بمونن؟ .نه
‫چطوری می‌خوای بهش بگی؟
‫یه جوری نرم بهش می‌گم،
‫و قانعش می‌کنم، باشه؟
‫کیو جاش می‌ذاری؟
‫ینفر رو داریم.
‫داریم؟ آره داریم. من ردیفش می‌کنم، باشه؟
‫فقط دو سه روز مونده.
‫بیاین فقط هر جوری هست تمومش کنیم.
‫صحنه‌های کلیدی رو بگیریم و جمعش کنیم.
‫فیلم‌برداری رو تموم کنیم و بریم، باشه؟
‫باشه. می‌ذارم به کارت برسی.
‫ممنون، کارگردان!
‫برگه آفیش چی شد؟
‫برگه آفیش... .آره
‫به همه بگو طبق برگه آفیش پیش برن.
‫اگه تغییری بود، با هم حرف می‌زنیم.
‫باشه؟ .حتماً
‫همین.
‫در جریانت می‌ذارم.
‫تست صدا... .آقای فو کانگ
‫آقای فو کانگ!
‫چی شده؟
‫این برگه آفیش فرداست.
‫هنوزم می‌تونیم فیلم‌برداری کنیم؟
‫مدیر تولید گفت طبق برگه آفیش پیش بریم.
‫باشه. !خداحافظ
‫هی!
‫من حلش می‌کنم. .نگران نباش
‫هنوزم می‌تونیم فیلم‌برداری کنیم؟
‫قاعدتاً باید بشه. .حال همه‌مون خوبه
‫بچه‌ات دلش برات تنگ شده!
‫آقای جیانگ! !مدیر تولید
‫سلام سانگ چی! !سلام
‫سلام!
‫فردا هنوز می‌تونیم فیلم‌برداری کنیم؟
‫مشکلی نیست. .همه‌چی طبق رواله
‫می‌تونیم حرف بزنیم؟
‫فردا فیلم‌برداری داریم. می‌تونی الان موهاش رو درست کنی؟
‫نمی‌تونی صبر کنی؟
‫یه موضوع جدیه، لطفاً.
‫سریع تمومش می‌کنیم.
‫کانگ، بیا اینجا.
‫نمی‌تونی وقتی کارمون تموم شد حرف بزنی؟
‫اون سبیل رو بده به من.
‫چی شده؟
‫شما تعدادتون خیلی زیاده.
‫اگه یکیتون مبتلا بشه چی؟
‫چرا باید همچین اتفاقی بیفته؟
‫نیازه بچسبونیمش؟
‫بذار وقت فیلم‌برداری این کارو بکنیم.
‫امروز جفتشو امتحان کردیم. تو تصمیم بگیر.
‫این یکی خوبه.
‫میرم سشوارم رو بیارم.
‫موضوع چیه؟
‫حالت خوبه؟
‫آقای جیانگ! چرا داره میره؟
‫اهل ووهانه.
‫تب داره؟ .نه، حالش خوبه
‫پس چرا رفت؟ .اهل ووهانه
‫نمی‌تونه اینجا بمونه،
‫چون اوضاع ووهان الان خیلی حساسه.
‫کار ما چی می‌شه؟
‫چند دست لباس؟ .یکی
‫فقط یکی؟
‫کسی تو گروه شما اهل ووهان هست؟ .نه
‫اگه بود، زودتر برای سال نو می‌رفت خونه.
‫باشه، آقای جیانگ!
‫لطفاً بچرخید سمت راست.
‫کارت تموم نشده؟ .نه، فردا فیلم‌برداری دارم
‫تو هنوز اینجایی؟ !عزیزم
‫نگاه کن، تانگه!
‫سلام سانگ چی!
‫بچه کجاست؟ !تانگ
‫عزیزم، چقدر چشمات درشته.
‫اسمش چیه؟ .پائوپائو
‫وقتی بغلش می‌کنم ناراحت می‌شه.
‫شبیه خودته. .معلومه که هست
‫برای دختر کوچولوت. .نه، نمی‌تونم قبول کنم
‫لطفاً. .برای جشن یک‌ماهگیش
‫نمی‌تونم قبول کنم، تانگ! !این رسممونه
‫تانگ بهمون یه پاکت قرمز داد. .ممنون، تانگ
‫ممنون، تانگ. بیاین شام بریم خونه شما.
‫وقتی برگشتم تو اتاقم بهت پیام میدم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫بعداً تصویری زنگ می‌زنم. .باشه
‫برای سال نو کجا میری؟ .برمی‌گردم گوانگ‌دونگ
‫بذار چندتا ماسک بهت بدم. .دوتا دارم
‫مطمئنی؟ .آره
‫اگه مجبور نیستی برنگرد. اوضاع یه جوریه.
‫باشه. سال نو مبارک!
‫سال نو مبارک!
‫خداحافظ. !باشه! می‌بینمت
‫آقای تانگ.
‫لباسی هست که باید پرو کنم؟
‫آره. یه کت برای فیلم‌برداری احتمالیِ بعد از سال نو.
‫آره. شنیدم بزرگراه رو...
‫می‌گفت...
‫مأمورای بازرسی با لباس سفید دم عوارضی هستن.
‫گفتن مأمورای بازرسی
‫با لباس جراحی دم عوارضی‌ان.
‫سلام.
‫چقدر راش گرفتیم؟
‫چند ترابایت می‌شه؟
‫حدود ۸۰. .بیشتر از ۸۰ ترابایت
‫حدود دو سری هارد درایو.
‫امشب راش‌ها رو ببر لابراتوار.
‫از مدیر تولید بخواه
‫برات اولین پرواز امشب رو رزرو کنه
‫یا اولین پرواز فردا صبح.
‫چرا؟
‫حس بدی دارم.
‫قاعدتاً مشکلی نیست. چرا نگرانی؟
‫نه، نه. باید این قضیه رو جدی بگیری.
‫پس فردا میرم یا...
‫امشب؟ .امشب
‫امشب بهتره.
‫سلام تانگ! !مدیر تولید
‫کارگردان،
‫مطمئنی برای فیلم‌برداری مجدد به من نیاز داری؟
‫تقریباً آره.
‫اما چرا بعد از تعطیلات؟
‫نمی‌تونیم الان انجامش بدیم؟
‫الان تمرکزمون روی بخش‌های جیانگ چنگه.
‫فیلم‌نامه که تموم شد برات می‌فرستمش.
‫تو برو خونه و سال نوی خوبی داشته باش.
‫به‌زودی برنامه‌ات رو نهایی می‌کنیم. باشه؟
‫باشه!
‫خداحافظ، آقای تانگ. !سال نو مبارک
‫آقای تانگ، به‌زودی می‌بینمت! .ماسک بردار
‫یکم دارم. .گیر نمیاد
‫رفتم ۴ تا داروخونه مختلف اما فقط ۷-۸ تا گیرم اومد.
‫کم‌یاب شدن.
‫ما تو انبار داریم. .چندتا بردار
‫باشه.
‫تانگ، سفر خوبی داشته باشی. خداحافظ.
‫سال نو پاکت قرمز می‌فرستم.
‫ممنون. سال نو مبارک!
‫فیلم‌برداری رو متوقف می‌کنی؟ .نه، خلاصه‌اش می‌کنم
‫به نظر می‌رسه اوضاع داره بدتر می‌شه.
‫باید تا جایی که می‌تونم فیلم‌برداری کنم.
‫من تا دم در نمیام. .به‌زودی می‌بینمت، شیائوروی
‫می‌تونیم حرف بزنیم؟ .اول بذار بچه‌های نور رو ببینم
‫هی، همه‌تون اینجایید.
‫آقای زنگ!
‫خبری از بقیه پروژه‌ها نیست؟
‫چرا. پسرعموم الان بهم زنگ زد.
‫فیلم‌برداری رو متوقف کردن. کاملاً؟
‫بازیگرا رفتن. .می‌گفت اوضاع خیلی خرابه
‫آقای زنگ، ما هم شروع کنیم به جمع کردن؟
‫آره. خب، اوضاع داره خیلی بد می‌شه.
‫باشه پس.
‫برید جمع کنید. .باشه
‫دوتا چراغ رو بذارید بمونه، شاید فردا فیلم‌برداری داشتیم.
‫فکر خوبیه. .اول سنگین‌ها رو جمع می‌کنم
‫آره. .کوچیک‌ها رو بذارید بمونن
‫و اینقدر مشروب نخورید!
‫باشه. اون برگه آفیش رو بهمون داد.
‫و اگه فردا فیلم‌برداری داریم، ماسک بزنین.
‫حتماً، آقای زنگ.
‫من رو در جریان بذار. !باشه، خداحافظ
‫داره بارون میاد.
‫بیا، سیگار می‌کشی؟
‫کارگردان اینجاست؟ .نه
‫به من که این‌طور گفتن. داری چیکار می‌کنی؟
‫دنبالش می‌گردی؟ .آره
‫بهش زنگ می‌زنم. .نیازی نیست
‫هنوز فیلم‌برداری داریم؟
‫نمی‌دونم. ما هم موندیم چی می‌شه.
‫اگه نه، من که میرم.
‫منم همین‌طور. .بیا با کارگردان حرف بزنیم
‫کارگردان شیائوروی، کجایی؟
‫می‌تونی یه لحظه بیای راهروی شیشه‌ای طبقه سوم؟
‫چیزی رو جا نذارید.
‫من رفتم.
‫باشه.
‫سفر بی‌خطر! در تماس باش.
‫شیائوروی!
‫کارگردان!
‫همه‌تون اینجایید.
‫فردا فیلم‌برداری داریم؟ ‫- اگه همه دارن جمع می‌کنن که نه!
‫وقتی همه دارن میرن چطور فیلم‌برداری کنیم؟
‫تو هم که بعد از تعطیلات وقت نداری.
‫کی تصمیم می‌گیره فیلم‌برداری کنیم یا نه؟
‫تو.
‫پس می‌گم فیلم‌برداری رو متوقف کنیم.
‫میرم مدیر تولید رو بیارم. .من امشب میرم
‫این‌طور نیست که نخوایم فیلم بگیریم، نمی‌تونیم.
‫دو به شک بودن کمکی نمی‌کنه.
‫خیلی نزدیک بودیم. .به هر حال نمی‌تونیم فیلم‌برداری کنیم
‫سلام آقای جیانگ! کار متوقف می‌شه؟
‫چی شده؟ ممکنه متوقف بشه؟
‫یه نگاه به اطرافت بنداز. ،ما می‌خوایم کار کنیم
‫اما بقیه دارن وسایلشون رو جمع می‌کنن.
‫کی بهشون گفته جمع کنن؟
‫هیچ‌کس.
‫مگه نگفتیم به فیلم‌برداری ادامه می‌دیم؟ ‫وقتی همه‌چیز جمع شده چطور کار کنیم؟
‫ جمع نمی‌کنن! فقط دارن مرتب می‌کنن.
‫نگاه کن! .مرتب نمی‌کنن، دارن وسایل رو جمع می‌کنن
‫دارن فرار می‌کنن. بیا بی‌خیال شیم.
‫بعد از سال نو ادامه می‌دیم. مطمئنی؟
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫همه میرن خونه، بعداً می‌بینیم چی می‌شه.
‫کی داره بهم زنگ می‌زنه؟
‫پس من میرم وسایلم رو جمع کنم. .لطفاً به گروه بگو
‫به گروه اطلاع بده.
‫من رفتم.
‫میرم به زنم بگم فردا برمی‌گردم خونه.
‫پیشاپیش مبارک! !سال نو مبارک
‫از طرف من به سانگ چی سلام برسون.
‫مراقب باش! .حتماً
‫هی، بچه‌ها! همه‌چیز رو جمع کنید.
‫برگه آفیش به‌روز می‌شه. آماده بشید!
‫سال نوی خوب و راحتی داشته باشید.
‫تو هم باید وسایلت رو جمع کنی. .عجله کن
‫من صبر می‌کنم. باید مطمئن بشم...
‫که همه راش‌ها درست ذخیره بشن.
‫هیچ اشتباهی نباید بشه.
‫ما همین امشب یه مقدار از راش‌ها رو می‌فرستیم.
‫همین امشب؟ .آره
‫بعد از تعطیلات می‌بینمت! !مراقب باش
‫من باید برم. می‌بینمت!
‫اینا رو بگیر. .ممنون، یکی ماسک آورده
‫به اندازه کافی داری؟ .آره
‫تموم شدن. .می‌دونم
‫چه خبره؟ چی شده؟
‫قطع شد. .یه نگاهی بنداز
‫چه خبره؟ برق رفته؟
‫برو یه نگاهی بنداز!
‫برق رفته.
‫هاردها رو چک کن. سالمن؟
‫یو‌پی‌اس دارید؟ .آره داریم
‫خوبه. همین الان خاموشش کن.
‫این دیگه خیلیه. .خیلی خطرناکه
‫چطور این‌طوری شد؟ .نمی‌دونم
‫برق ساختمون‌های اطراف هم رفته. همه‌شون؟
‫آره.
‫وقتی برق رفت هاردها خاموش شدن.
‫هاردها رو چک کن.
‫هر چیز غیرضروری‌ای رو خاموش کن.
‫خاموشی کامله. وسایلت رو جمع کن.
‫اونجا برق دارن.
‫یه مدت قطع بود، دوباره وصل شد.
‫به مدیر تولید زنگ بزن. بگو چک کنه...
‫برق اومد!
‫وقت داری پروازها رو چک کنی؟
‫اگه نه، خودم برای فردا چک می‌کنم.
‫چه ساعتی؟
‫همین پرواز رو بگیریم؟
‫چرا این‌همه آدم اینجان؟
‫شماره ملی‌هاتون رو لازم دارم.
‫کیه؟ !آقای جیانگ
‫چی شده؟
‫در مورد وسیله نقلیه. .همه ماشین‌ها رزرو شدن
‫من امشب راش‌ها رو می‌برم. ‫- مشکلی نیست. من فردا میرم.
‫باشه. فهمیدم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫چرا سرفه می‌کنی؟ سرما خوردی؟
‫فقط بیرون این‌ور و اون‌ور می‌دویدم.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم، نمی‌تونم با خودم ببرمشون.
‫باشه. اشکالی نداره. .صبر کن. این برای توئه
‫برای سال نو.
‫و برای اینکه هوام رو داشتی.
‫مراقب خودت باش. !ممنون
‫اوضاع داره دیوانه‌وار می‌شه. مراقب باش!
‫تو هم همین‌طور. سالم بمون. .حتماً
‫ممنون.
‫چی شد؟ صدات قطع شد.
‫مدیریت مجتمع الان زنگ زد.
‫دارن مجتمع ما رو می‌بندن.
‫یعنی...
‫رفت و آمد ممنوع می‌شه؟
‫نمی‌ذارن بیایم تو؟
‫نمی‌ذارن بریم بیرون.
‫لعنتی. فکر کردم نمی‌تونم برگردم خونه.
‫کل خانواده اجازه ندارن برن بیرون.
‫اما چیزی در مورد وارد شدن نگفتن.
‫پس باید چیکار کنیم؟
‫نمی‌تونیم بریم بیرون.
‫یکی اون بیرون غش کرده.
‫کیه؟
‫به آدم‌هات بگو ببرنش.
‫می‌تونی یکی رو بیاری؟
‫چی شده؟ !حراست
‫مشکل چیه؟ .همه‌چیز مرتبه، آقای جیانگ
‫داشتیم حرف می‌زدیم، حالش خوب بود.
‫حله... !بلندش کنید
‫شماها، برید کمکش.
‫اون کی بود؟ .یکی از بچه‌های گروه خودمون
‫آمبولانس اومد بهم خبر بده. .باشه
‫همین‌طوری اونجا افتاده.
‫عزیزم! آقای جیانگ؟
‫لطفاً برگردید به اتاقتون. ماسک بزنید، باشه؟
‫اگه کمک خواستی زنگ بزن. .باید با کارگردان حرف بزنم
‫سلام، یِه!
‫جیانگ چنگ. کجایی؟ .طبقه سوم
‫لابی پر از آدمه. همه بی‌قرارن که برن.
‫وایسا. دارم میام.
‫عجله کن!
‫عزیزم. اونجا اوضاع چطوره؟
‫بچه‌های گروه پایینن. .میرم یه نگاهی بندازم
‫قرنطینه شدید؟ .نمی‌دونم
‫یِه! چه خبره؟
‫یه نفر مبتلا شده. داریم به همه می‌گیم برن.
‫ما هم باید امشب بریم.
‫منم از اینجا میرم.
‫می‌خوای با ما بیای؟ ما یه ون داریم.
‫اون یه ون داره. برو.
‫میرم وسایلم رو بیارم. !عجله کن
‫پیش ون می‌بینمت.
‫یِه، تو چرا هنوز اینجایی؟
‫داشتم با جیانگ چنگ حرف می‌زدم. !برو
‫شما ماشین دارید، درسته؟
‫جا برای وسایل هست؟ .آره
‫خداحافظ.
‫داری چیکار می‌کنی؟ چی؟
‫دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه بره. چرا؟
‫چیه؟ منظورت چیه؟
‫ما دستور داریم!
‫لطفاً درک کنید!
‫من باید امشب برگردم! .لطفاً در رو باز کنید
‫به من گوش کنید.
‫خواهش می‌کنم. .کاری از دستم برنمیاد
‫الو.
‫در اصلی رو قفل کردن.
‫از در پشتی برو بیرون.
‫باشه، الان.
‫عجله کن! من دم در پشتی منتظر می‌مونم.
‫الان میام پایین.
‫سریع باش!
‫آ-جیان! بیا بریم!
‫آقا، می‌تونید ماشین رو ببرید دم در پشتی؟
‫ما هر کمکی از دستمون بربیاد می‌کنیم،
‫اما می‌شه بذارید اول ایشون بره؟ ...خواهش می‌کنم
‫همه برگردید به اتاق‌هاتون! !بهتون خبر میدم
‫نترسید و آروم باشید.
‫ما باهاشون صحبت می‌کنیم. لطفاً برگردید.
‫بذارید آقای جیانگ بره.
‫می‌تونی با یکی صحبت کنی؟ فقط یه نفر.
‫دارم وسایلم رو جمع می‌کنم. امشب با یِه میرم.
‫وگرنه اینجا گیر می‌افتم.
‫پس عجله کن! به دستیارت، رونگ زنگ بزنم؟
‫باشه، بذار اول وسایلم رو جمع کنم.
‫لطفاً قطع نکن. می‌خوام روی خط بمونی...
‫آمبولانس اومد.
‫بردنش پایین.
‫کی رو؟ .همون که تو اتاقم باهاش حرف می‌زدم
‫بهش یه پاکت قرمز دادم.
‫من باهاش در تماس بودم.
‫اتفاقی برام نمی‌افته؟
‫بهش دست زدی؟
‫وقتی داشتم پاکت قرمز رو بهش می‌دادم.
‫یِه داره زنگ می‌زنه. من قطع می‌کنم.
‫یِه! هنوز دارم وسایلم رو جمع می‌کنم.
‫جیانگ چنگ، ما الان می‌رسیم به در پشتی.
‫می‌تونی تندتر بری؟
‫داری میای پایین؟
‫هنوز نه. یه لحظه به من وقت بده.
‫صبر کن، جیانگ چنگ.
‫در پشتی هم قفله.
‫فعلاً نیا پایین. .برو جلو
‫در دیگه‌ای هم هست؟ .برو جلو
‫جیانگ چنگ، در پشتی قفل شده.
‫از راهروی شیشه‌ای برو.
‫از راهروی شیشه‌ای برو!
‫الان نمی‌تونید رد بشید.
‫ما داریم می‌ریم. .راهبند رو ببر بالا که بریم
‫لطفاً ببرش بالا. ما داریم می‌ریم. ممنون.
‫از راهروی شیشه‌ای برو، بعد بپیچ چپ تا تهش.
‫پله‌ها رو می‌بینی. .می‌دونم
‫ما بیرون منتظر می‌مونیم. .باشه
‫دارم میام پایین. تو راهم.
‫آقای جیانگ، شما نمی‌تونید از اتاقتون خارج بشید!
‫تازه اومدم بالا. .بله، آقای جیانگ
‫من دارم میرم. .اومدم وسایلم رو بردارم
‫هیچ‌کس نمی‌تونه بره. لطفاً همکاری کنید.
‫ماشینم پایین منتظره.
‫سرکار، آقای جیانگ اصرار داره که بره.
‫آقای جیانگ! .شرمنده. هیچ‌کس نمی‌تونه بره
‫برو تا ته راهرو.
‫این هتل قرنطینه شده.
‫دارم میام بالا. این هتل قرنطینه شده
‫وایسا.
‫من اینجام. منو می‌بینی؟ دارم میام.
‫آقای جیانگ حاضر نیست برگرده تو اتاقش.
‫آقای جیانگ، نه! لطفاً شرایط رو درک کنید.
‫الو.
‫جیانگ چنگ، سعی کن باهاش حرف بزنی. .دعوا نکن
‫ماشینم منتظره.
‫تازه دستور دادن. .هیچ‌کس نمی‌تونه بره
‫بیا وانمود کنیم من پایین بودم و اصلاً برنگشتم.
‫خواهش می‌کنم، نزدیک سال نویه.
‫جلوی منو نگیر.
‫جلومو نگیر! !دارن متوسل به زور می‌شن
‫دارن زور می‌گن!
‫جلومو نگیر. !فیلم نگیر
‫همین الان پاکش کن! فیلم نگیر!
‫به مدیر تولید زنگ می‌زنم.
‫همین الان برو. .یه لحظه
‫ولم کن!
‫به من دست نزن! .آروم باش
‫بهم دست نزن! .خودم می‌تونم راه برم
‫می‌تونم راه برم. .بهم دست نزن
‫برو تو!
‫در رو ببند!
‫در رو باز کن!
‫یِه! !جیانگ چنگ
‫تو برو. فقط برو. من خوبم. ‫اینا نمی‌ذارن من برم.
‫نمی‌ذارن برم. تو برو وگرنه تو هم نمی‌تونی بری.
‫دعوا نکن. با زبون خوش حرف بزن.
‫عصبانی نشو، جیانگ. .باشه
‫مراقب خودت باش.
‫همسرم پشت خطه. خداحافظ.
‫الان میام! فقط دارم یه زنگ می‌زنم.
‫مدیر تولید! آقای جیانگ رو کتک زدن.
‫آره. برو بهش سر بزن.
‫باشه. عجله کن!
‫صورتت خونی شده؟
‫نذاشتن برم بیرون. .خدای من
‫من خوبم.
‫یه لحظه.
‫چی شده؟
!ای وای
‫من خوبم.
‫هیچ‌کس اجازه نداره بره بیرون. .همه‌جا رو بستن
‫چرا این‌قدر صدمه دیدی؟
‫من شروعش کردم.
‫نمی‌ذاشتن برم.
‫می‌تونم چشمت رو ببینم؟ .خوبه
‫فقط بذار چشمت رو ببینم.
‫درد می‌کنه؟
‫خوبه.
‫آقای جیانگ!
‫من باید برم. دوباره بهت زنگ می‌زنم.
‫آقای جیانگ اصرار داشت که بره.
‫ولی این دلیل نمی‌شه که کتکش بزنید!
‫مدیر تولید! !آقای جیانگ
‫حالتون خوبه؟ .خوبم
‫صورتت داره خون میاد! خیلی بده!
‫ببخشید، آقای جیانگ. چطور شد؟
‫اتفاقی بود. من شروعش کردم.
‫ما دستورات مافوق رو اجرا می‌کنیم.
‫این توجیهی برای خشونت نیست.
‫من خوبم. کی می‌تونیم بریم؟
‫پروازم صبحه.
‫هنوز منتظر دستور بعدی ‫از مقامات بالا هستیم.
‫بعدش به تیم تولید خبر میدن.
‫می‌شه پیگیری کنی؟
‫به‌محض اینکه خبری شد به مدیر تولید می‌گیم.
‫بفرمایید چمدونتون.
‫از آقای جیانگ عذرخواهی کن! .نیازی نیست
‫خیلی ببخشید، آقای جیانگ.
‫من شروعش کردم. همه‌چی خوبه.
‫مشکلی نیست.
‫ببخشید که دردسر شد. .می‌تونید برید
‫حالتون خوبه، آقای جیانگ؟ .خوبم
‫تو همچین شرایطی هر کسی ممکنه عصبانی بشه.
‫سعی کن خونسردیت رو حفظ کنی.
‫بهم بگو کی می‌تونیم بریم. کی؟
‫ما اینجا گیر افتادیم.
‫دارم با هتل هماهنگ می‌کنم.
‫امشب می‌تونم برم؟ .فکر نکنم
‫با توجه به شرایط، هتل احتمالاً امن‌تره.
‫لطفاً همین‌جا بمونید و منتظر باشید.
‫خبر جدیدی شد بهتون می‌گم.
‫منتظر می‌مونم. .باشه
‫آقای جیانگ!
‫جعبه کمک‌های اولیه رو می‌ذارم دم در.
‫باز هم عذرخواهی می‌کنم.
‫می‌تونی بری؟
‫امشب نمی‌تونم برم.
‫باید تو هتل منتظر بمونم.
‫بهت خبر میدم.
‫بستن راه‌های خروجی ووهان
‫تصمیم بسیار سختیه.
‫با تحمل سختی‌های کوتاه‌مدت
‫هدفمون تأمین امنیت و آرامش بلندمدته
‫که امیدواریم با درک و حمایت ‫همگان همراه باشه.
‫شهروندان عزیز، آرامش خودتون رو حفظ کنید.
‫شهرداری قیمت‌های بازار رو کنترل می‌کنه،
‫تا تأمین کالاها و ثبات قیمت‌ها تضمین بشه.
‫آقای جیانگ! تازه رسیدم هتلتون.
‫فکر کنم دم در پشتیم. .در اصلی بسته است
‫من دم در پشتیم. نمی‌بینمتون.
‫یه لحظه.
‫بالای در پشتیم. .بذار ببینم
‫طبقه چندمی؟ .طبقه سوم
‫سانگ چی ازم خواست یه بسته برات بیارم.
‫سلام، آقای جیانگ!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام یه بسته تحویل بدم. .الان میام بالا
‫ایشون برای دیدن من اومده.
‫فقط بسته رو تحویل میدم و برمی‌گردم.
‫نمی‌تونید برید داخل.
‫از مافوقت بپرس!
‫نشونت میدم داخلش چیه.
‫داخلش چیه؟ .وسایل ضروری روزمره
‫مواد ضدعفونی‌کننده، ماسک. .از این‌جور چیزا
‫یا بیام بالا؟
‫اون با ماست. .بهش بگو جزو گروه مایی
‫کلید در پشتی رو داری؟
‫چشمت چی شده؟
‫خوبم. دیروز خوردم زمین.
‫تو جعبه پنبه الکلی هست برای ضدعفونی کردن زخم.
‫باشه.
‫مشکل چیه؟ .نمی‌ذاره بیام تو
‫می‌گه بعداً یکی میارتش بالا.
‫اشکالی نداره.
‫یکی رو با جعبه بفرستید بالا. اون نمیاد بالا.
‫نمی‌تونی از اتاقت بیای بیرون؟ فقط باید همونجا بمونی؟
‫و نمی‌تونی کارگردان یا زنگ یا بقیه رو ببینی؟
‫نه، ولی دیشب یه گروه چت زدیم.
‫تو اتاقای خودمون حبس شدیم.
‫عجب شانسی داریم ما.
‫تو عمرم فکر نمی‌کردم همچین چیزی سرم بیاد.
‫حتی تو زندگی بعدیم!
‫نگرانتم که اونجا کاملاً تنهایی.
‫خوبم. جای نگرانی نیست.
‫هیچ دختری اینجا نیست. .نگران نباش. کاملاً تنهام
‫حتی اگه می‌خواستم هم نمی‌تونستم دختری پیدا کنم.
‫باید کمتر از همیشه نگران باشی.
‫باشه.
‫دست از نگرانی بردار و شامت رو بخور.
‫نمی‌دونم داره چه اتفاقی می‌افته.
‫الو؟ !آقای جیانگ
‫حالتون خوبه؟ علائمی ندارید؟
‫نه، خوبم.
‫سرفه‌ای چیزی؟ .نه
‫خدا رو شکر. چیزی شده؟
‫خوبه که حالتون خوبه.
‫باید بهتون بگم...
‫از بیمارستان زنگ زدن که بگن اون پسره که غش کرد...
‫ابتلاش تأیید شده.
‫شیائوروی، چطوری؟ حالت خوبه؟
‫مدیر تولید بهم گفت...
‫حالت خوب نیست. خوبی؟
‫عزیزم، چیزی شده؟
‫دارم آروغ پائوپائو رو می‌گیرم. بهت زنگ می‌زنم.
‫شیائوروی، خوبی؟ !جیانگ چنگ
‫من خوبم.
‫مدیر تولید گفت حالت خوب نیست؟
‫سرم یه کم داغه.
‫نمی‌دونم چم شده.
‫بهتره تبت رو بگیری.
‫می‌گیرم ولی فکر نکنم تب داشته باشم.
‫خوبه. .آره
‫پس قاعدتاً باید خوب باشیم. .آره
‫فکر کنم حال همه‌مون باید خوب باشه.
‫تو که علائمی نداری، نه؟
‫نه، ندارم.
‫من فقط...
‫اصلاً حس مریضی ندارم. به‌هیچ‌وجه.
‫خوبه. بیشتر بخواب و آب بخور.
‫چرا چشمت قرمزه؟
‫چیزی نیست.
‫راستش...
‫اون روز... ببخشید، من باید برم.
‫زنم بود، باید بهش زنگ بزنم.
‫باشه.
‫استراحت کن! .حتماً
‫سعی کن نگران نباشی.
‫مدیریت ساختمون جواب نمی‌ده. ‫- از کس دیگه‌ای پرسیدی؟
‫می‌خوام...
‫بذار برم از همسایه بغلی بپرسم.
‫این اطلاعیه‌ای که تازه فرستادن یعنی چی؟
‫اجازه نداریم بریم بیرون. واقعاً؟
‫نه ورود مجازه نه خروج. .برای همه‌مون همینطوره
‫باشه.
‫کی برمی‌گردی خونه؟
‫منتظر خبرشونم.
‫تو خونه کاملاً تنهام. .نمی‌دونم باید چیکار کنم
‫زود برمی‌گردم.
‫سعی کن زود بخوابی.
‫یکم بخواب. .نصفه‌شب باید به پائوپائو شیر بدی
‫فردا صبح که بیدار شدم بهت زنگ می‌زنم.
‫جیانگ چنگ؟
‫تازه شنیدم دو تا از بچه‌های تدارکات مبتلا شدن.
‫تو خوبی؟
‫من یکم باهاشون در تماس بودم.
‫نمی‌دونم.
‫بذار ببینیم امروز اوضاع چطور پیش میره.
‫راستی، می‌خوام...
‫می‌خوام...از این قرنطینه برای بازنویسی فیلمنامه استفاده کنم.
‫الان خیلی چیزا عوض شده،
‫و اوضاع اصلاً اونطوری که تصور می‌کردیم نیست.
‫همچنین، وقتی وقت کردین با گوشی‌هاتون فیلم بگیرین.
‫از زندگی روزمره‌تون فیلم بگیرین،
‫سلفی بگیرین و ویدیوهای اینترنت رو ذخیره کنین.
‫شاید بعداً مرور کردنشون جالب باشه.
‫ناهار رسید. بیاین بیرون برش دارین.
‫سلام!
‫چیکار می‌کنی؟
‫پائوپائو خوابه؟
‫خیلی خوب خوابیده. ‫سعی کن نذاری رو شکمش بخوابه.
‫ممکنه باعث خفگی بچه‌ها بشه. ‫مراقب باش. حواست بهش باشه.
‫من همین‌جا کنارشم.
‫چشمم بهشه.
‫حسابی سیر شدی؟
‫آره. همه‌اش رو خوردم.
‫واسه همین باید یکم ورزش کنم.
‫وقت جلسه‌ست!
‫جیانگ چنگ، هستی؟
‫سلام همگی! اوضاع چطوره؟
‫هنوز زنده‌این؟ .می‌گذرونیم
‫سلام!
‫شنیدین؟
‫مدیر تولید، هنوز بهشون نگفتی؟
‫حال همه‌تون خوبه؟
‫هنوز نه.
‫دو تا از بچه‌های تدارکات مبتلا شدن.
‫از این موضوع خبر داشتین؟
‫چرا کارگردان آنلاین نیست؟
‫دو نفر دیگه هم مبتلا شدن.
‫بهتره همین‌جا بشینیم و لذتش رو ببریم.
‫کارگردان شیائوروی!
‫الو، مدیر تولید؟
‫آقای جیانگ.
‫کارگردان رو جداگانه قرنطینه کردن.
‫هر کسی که مریض باشه رو جدا می‌کنه
‫تا به بیمارستان منتقلش کنن.
‫فعلاً که،
‫به نظر می‌رسه اوضاع از این قرار باشه.
‫از من خواست بهتون زنگ بزنم،
‫چون اجازه نداره از گوشیش استفاده کنه.
‫که این‌طور.
‫هنوز بیداری؟
‫خوابم نمی‌بره.
‫چرا؟ .همین‌جوری، خوابم نمی‌بره
‫پائوپائو خوابه؟
‫اصلاً خوابم نمی‌بره.
‫پائوپائو خوابیده؟
‫آره.
‫امروز چطور بود؟
‫امروز دختر خوبی بود؟
‫خیلی دلمون برات تنگ شده.
‫پائوپائو امروز شیطونی نکرد؟
‫چطور اینقدر زود خوابش برد؟
‫کی برمی‌گردی خونه؟
‫نمی‌دونم.
‫منتظر خبرم.
‫دلم براتون تنگ شده.
‫می‌خوام برگردم.
‫خیلی احساس ضعف می‌کنم.
‫کاش می‌تونستم قوی باشم.
‫منو داری که.
‫ولی می‌دونی...
‫منم حس می‌کنم دیگه اون‌قدرها قوی نیستم.
‫جوون‌تر که بودم،
‫حاضر بودم هر بدلکاری‌ای رو انجام بدم.
‫هیچ‌وقت نمی‌ترسیدم.
‫ولی حالا، از وقتی بچه‌دار شدیم،
‫حتی وقتی تو خیابون راه میرم،
‫همیشه از دردسر دوری می‌کنم.
‫به نظرت...
‫دارم ترسو می‌شم؟
‫من می‌ترسم.
‫هرچی سنمون بالاتر می‌ره، آسیب‌پذیرتر می‌شیم.
‫شاید هم نشونه پخته شدن باشه.
‫همیشه جانب احتیاط رو بگیر.
‫حتی نمی‌تونم به این فکر کنم که تو و پائوپائو چه‌کار می‌کردین
‫اگه اتفاق بدی برام می‌افتاد.
‫واقعاً.
‫الان خیلی ترسو شدم.
‫چرا باید این بدبختی‌ها سر ما بیاد؟
‫بعد از این‌همه سال، بالاخره داشتیم سر و سامون می‌گرفتیم.
‫بالاخره پائوپائو رو داریم. خیلی خوشگله.
‫کار تو داشت خوب پیش می‌رفت. .بعد یهو این افتضاح پیش اومد
‫غصه نخور.
‫وقتی اون ویدیوهای ووهان رو دیدم،
‫اون آدم‌ها رو دیدم،
‫آدم‌های مریض رو،
‫و کسایی که خانواده‌هاشون رو از دست دادن.
‫همه‌شون رو.
‫اصلاً خوابم نمی‌بره، خیلی هم دلم برات تنگ شده.
‫دیگه طاقت ندارم. امروز ویدیوی یه پسربچه رو دیدم.
‫کل خانواده‌اش مریض شده بودن و برده بودنشون.
‫اون کاملاً تنها مونده بود و تازه چند روز بعد پیداش کردن.
‫دیدنش غیرقابل تحمله. اصلاً نمی‌تونم نگاه کنم.
‫مخصوصاً هرچیزی که به بچه‌ها مربوط باشه، طاقتش رو ندارم.
‫دقیقاً، منم همین‌طور.
‫همیشه باعث می‌شه بی‌نهایت نگران بشم.
‫دست خودم نیست، همش فکر می‌کنم ‫ممکنه همچین اتفاقی برای ما هم بیفته؟
‫ممکنه همین اتفاق سر ما هم بیاد؟
‫واقعاً می‌ترسونتم.
‫به پائوپائو فکر کن. تازه به این دنیا اومده.
‫اصلاً دلم نمی‌خواد همچین اتفاقی براش بیفته.
‫اون تازه به دنیا اومده...
‫وقتی به دنیا اومد،
‫من خیلی غرق کار بودم.
‫می‌دونم بازی تو این فیلم چقدر برات مهمه.
‫می‌دونی... می‌دونی الان به چی فکر می‌کنم؟
‫به نظرم هیچ‌چیزی تو دنیا نیست
‫که از بودن کنار خانواده مهم‌تر باشه.
‫هرچقدر هم که پول دربیاری.
‫الان، برای من،
‫شام خوردن با خانواده‌ام،
‫دست تو دست هم قدم زدن، تمام چیزیه که آرزوش رو دارم.
‫عزیزم، پائوپائو، خوابیدین؟
‫بابا الان خیلی دلش براتون تنگ شده.
‫سال نو داره میاد.
‫می‌خوام پیش شما باشم، کنار هم.
‫ببینید، اینجا جاییه که بابا کار می‌کنه.
‫این تختیه که بابا روش می‌خوابه.
‫بابا خیلی دلش می‌خواد برگرده خونه و تو و مامان رو ببینه.
‫ولی بابا نمی‌تونه بیاد.
‫چون جاده‌ها رو بستن.
‫و دم درها نگهبان گذاشتن.
‫گرفتمت!
‫بزن.
‫بزن. بزن. بزن.
‫نیشگون. نیشگون.
‫نیشگون.
‫بزن. بزن. بزن. بزن. بزن.
‫گرفتمت.
‫گرفتمت!
‫سلام بچه‌ها! چطورین؟ همه‌چی ردیفه؟
‫چیکار می‌کنین؟
‫هنوز زنده‌ایم. .خیلی حوصلم سر رفته
‫منم مثل همیشه دارم می‌نوشم.
‫شام خوردین؟
‫اوضاع چطوره بچه‌ها؟ چیکار می‌کنین؟
‫به سلامتی!
‫بریم بالا!
‫غذاش افتضاحه! انگار به تو داره خوش می‌گذره.
‫برای من که اوکیه. خیلی هم بد نیست.
‫نمی‌تونیم یه شام شب سال نوی درست‌وحسابی بخوریم؟
‫با همین سر کنین. فقط سه نوع غذا؟
‫ما حق‌مون یه شام بهتر از اینه!
‫سبزیجات و گوشت که داره!
‫شام شب سال نوهِ ها! !اول آبجو
‫عجب شام داغونیه مدیر تولید!
‫برای همچین مناسبتی باید اینو بهمون بدن؟
‫نمی‌تونیم غذا سفارش بدیم بیارن؟
‫سفارش گروهی هم میارن؟
‫ارسال غذا رو ممنوع کردن.
‫همین غذاهای بسته‌بندی رو بخورین دیگه.
‫ببخشید بچه‌ها. چقدر هم خوش‌شانسیم!
‫مدیر تولید، خیلی نامردی!
‫یه غذای کره‌ای برامون بگیر! یه غذای کره‌ای خوب.
‫بذارین اتاقمو نشونتون بدم. !با تجهیزاتش می‌خوابه
‫نمی‌دونم.
‫آقای زنگ، اون چیه رو گردنت؟
‫منو نترسون!
‫سرفه الکی! .مچم رو گرفتی
‫بازی‌ات خیلی بد بود.
‫بد نبودا، زنگ.
‫همه تو هم گره خورده! !چقدر جلفه
‫عجب آدم عجیبیه! چه خبره؟
‫اینم از انبار تجهیزات من. .پر از وسایل نورپردازیه
‫حال و هوای سال نو!
‫چیزی نمونده به سال نو! .بیاین شمارش معکوس کنیم
‫الان وقتشه؟
‫ساعت چنده؟ .نزدیک نیمه‌شبه
‫بیاین جشن بگیریم! !بیاین شروع کنیم
‫۱۰!
‫۹!
‫۸!
‫۷!
‫۶!
‫۵!
‫۴!
‫۳!
‫۲!
‫۱!
‫سال نو مبارک!
‫سال نو مبارک، کارگردان!
‫به سلامتی! !سال نو مبارک
‫به سلامتی شما، کارگردان!
‫یکی دیگه!
‫آماده پاکت‌های قرمز تو گروه باشین.
‫نگاش کنین!
‫چقدر روی مد! خیلی شیکه!
‫این سومین باره که امشب مسواک می‌زنم.
‫بار چهارمی هم تو راهه؟
‫دوران قرنطینه تو هتل.
‫اجازه ندارم برم بیرون و خوش بگذرونم!
‫خیلی بده!
‫می‌گن اون بیرون یه ویروس هست،
‫ولی من که چیزی نمی‌بینم.
‫می‌خوام با ویروسه بازی کنم.
‫بیاین بنوشیم و برقصیم.
‫زنگ، برق نگیردت!
‫اوه، نه، نه، نه!
‫عجب بازی‌ای!
‫فکر می‌کنی کسی تو راهرو کشیک میده؟
‫برو بیرون چک کن! داری چیکار می‌کنی؟
‫من دارم میرم بیرون!
‫اجازه داری مگه؟ !من میرم بیرون
‫فقط بیا بریم بیرون!
‫کی اهمیت می‌ده؟
‫بیا دیگه!
‫بریم!
‫در دوران شیوع بیماری،
‫از اتاق‌هاتون خارج نشین و دور هم جمع نشین.
‫قوانین پیشگیری رو رعایت کنین، ‫و همین الان برگردین به اتاق‌هاتون!
‫وگرنه تمام عواقب قانونی‌اش پای خودتونه.
‫به من دست نزن! !آروم باش
‫در دوران شیوع بیماری،
‫از اتاق‌هاتون خارج نشین و دور هم جمع نشین.
‫قوانین پیشگیری رو رعایت کنین ‫و همین الان برگردین به اتاق‌هاتون.
‫وگرنه تمام عواقب قانونی‌اش پای خودتونه.
‫عزیز دلم،
‫بابا دلش برات تنگ شده.
‫مامان.
‫مامان، خواهش می‌کنم نرو.
‫مامان.
‫عزیزم.
‫فکر کردم خوابیدی.
‫هنوز نه. چرا هنوز بیداری؟
‫خسته‌ام.
‫هلاکم.
‫برو بخواب. فقط سعی کن خوابت ببره.
‫تو رخت‌خوابی؟ .آره
‫سعی کن بخوابی.
‫پس بیا با هم بخوابیم.
‫بیا پیشم.
‫بیا با هم بخوابیم.
‫شب بخیر.
‫الان...
‫آوریل...
‫چهارم آوریله.
‫چهارم آوریل ۲۰۲۰.
‫۱۰ صبح.
‫روز چینگ‌مینگ.
‫سه دقیقه.
‫چراغ‌های راهنمایی از قرمز به سبز تغییر کردن.
‫لطفاً موقع عکس گرفتن فاصله بگیرین.
‫بعد از بهبودی، برگشتم هتل،
‫به گروهم ملحق شدم،
‫و کارم رو از سر گرفتم
‫و در تمام طول دوران همه‌گیری با بقیه کار کردم.
‫اتفاقات گذشته و حال
‫تک‌تک ما رو تغییر داده،
‫همین‌طور اون فیلمی رو که هرگز تموم نشد.
‫فکر می‌کردم می‌تونیم فیلم رو زود تموم کنیم.
‫اما اتفاقاتی که بعدش افتاد، ‫چیزی بود که هیچ‌وقت انتظارش رو نداشتیم.
‫لطفاً کارت شناسایی‌تون رو نشون بدین.
‫اگه همراهتون نیست، شماره ملی‌تون رو بگین.
‫اگه نمی‌دونین، برین کارت‌تون رو بیارین.
‫یک متر فاصله رو رعایت کنین.
‫ماسک‌هاتون رو درست بزنین. تجمع نکنین.
‫لطفاً کارت‌های شناسایی‌تون رو ارائه بدین.
‫نور خیلی زیاده، نمی‌شه بارکد رو اسکن کرد.
‫ممنون!
‫کد سبز، تست کرونا برای ۱ روز معتبره.
FilmYar