FilmYar
لعنتی.
وای، لعنتی.
من برده‌ی این کُسم.
به جمع ما خوش اومدی.
فکر کنم این‌همه آدامس فکمو داغون کرده.
بی‌خیال.
هنوز بوی اون‌همه کیری می‌ده که
آخر هفته تو لاگونا ساک زدم؟
می‌دونی، فکر می‌کردم این کار قراره
یه‌کم از نظر فکری محرک‌تر باشه.
جدی می‌گی؟
راستش واقعاً به پول نیاز دارم، پس
گدا حق انتخاب نداره... وایسا، وایسا.
ارثیه نداری؟
ها؟
مگه یتیمی؟
لعنتی، گدا.
ساعت پنج.
الیوت.
اریکا می‌خواد تو دفترش ببینتت.
من؟
خب، می‌دونی که از انتقاد بدم میاد، مخصوصاً وقتی درست باشه.
هنر این روزها فقط سروصدای بیشتره، هیاهوی بیشتر،
وگرنه بهتره همون تیک‌تاک رو مثل زامبی‌ها بالا پایین کنی.
همه‌ش اینه که کیر من از تو بزرگ‌تره، و خیلی کسل‌کننده‌ست.
کسلم.
خداحافظ.
ببخشید بابت اون.
مشکلی نیست.
آها.
الیوت.
بله؟
چند وقته برام کار می‌کنی؟
یه‌کم بیشتر از یه هفته.
این‌قدر زود؟
و اینجا رو دوست داری؟
عاشقشم.
اوه.
دیدم ان‌دی‌ای رو امضا کردی.
همون موقع تو درخواستت.
بله، آره.
خب، همه‌مون فکر می‌کنیم داری عالی کار می‌کنی.
چه خوب.
ولی...
یه چیزی هست که باید باهات درباره‌اش حرف بزنم.
نمی‌خوام بد برداشت کنی.
ولی جوری که بهم نگاه می‌کنی باعث شده معذب بشم.
چی؟
وانمود نکن که باهام لاس نزدی، الیوت.
و توی محیط کار کاملاً نامناسبه.
وای خدای من.
واقعاً شرمنده‌ام.
من، اِم...
اصلاً نمی‌دونم دقیقاً چی‌کار کردم.
ولی قول می‌دم هرچی که هست، همین الان تمومش کنم.
به شرطی که سر این هم‌نظر باشیم.
خیلی دوست دارم هم‌نظر باشیم، بله.
وای.
زندگی...
خیلی کوتاهه.
این‌طور فکر نمی‌کنی؟
دوست‌دختر داری؟
چی؟
اوه، ببخشید.
من...
اِم... مگه قرار نیست همچین سؤالایی نپرسید؟
قرار نیست.
بهت برخورد؟
نه.
من فقط...
آره... دوست‌دختر دارم.
خوبه.
کمک می‌کنه.
پس عجیب رفتار نمی‌کنی.
عجیب؟
اگه سکس کنیم.
پس رابطه‌ات با کارفرمای قبلیت از طرف اون شروع شد؟
و می‌شه گفت که اساساً ماهیت جنسی داشت؟
اِم... یعنی چی؟
بله.
من مظنونم؟
بستگی داره.
الیوت، ببین، می‌دونم شب طولانی‌ای بوده، ولی واقعاً باید
کل ماجرا رو بگی.
باشه.
آره، می‌دونم، می‌دونم.
چند ماه پیش شروع شد، وقتی تازه از دانشگاه فارغ‌التحصیل شده بودم.
بی‌پول بودم و به‌شدت به کار نیاز داشتم.
سکس و جنسیت محور کار منن،
چون به‌عنوان یه هنرمند، دنبال حقیقت محضم.
می‌دونی، چی زیر نقابی که آدم‌ها پشتش قایم می‌شن کمین کرده؟
چی نگاه می‌کنی؟
برای مصاحبه‌مه.
چه مصاحبه‌ای؟
با اون، اریکا تریسی.
دارم مصاحبه می‌دم که دستیارش تو استودیوش بشم.
فکر می‌کنی سینه‌هاش واقعیه؟
وقتی با یکی سکس می‌کنی، حتی یه شب یه‌بار،
از نظر جسمی و احساسی لختی.
نه چرندی هست، نه نمایشی.
اون آدم بهتر از مادرت یا بهترین دوستت می‌شناستت.
چقدر با کلمات خوبه، نه؟
یه‌جورایی شیطانی می‌زنه.
می‌دونم.
ظاهراً شایعه‌ست که با ونسان گالو خوابیده،
تو اکران براون بانی، ۱۸ سالش بود.
خجالت‌آوره؟ به نظر من باحاله.
اگه برات مهم باشه، خجالت‌آوره.
هر کسی یه نقاب داره که تو جمع می‌زنه، ولی
موقع سکس، خصوصی‌ترین و خام‌ترین خودت رو نشون می‌دی.
همین خلاقیتمو تحریک می‌کنه.
خب، دوباره بگو فرق این با پورن چیه.
می‌دونی، نورپردازی، بستر.
درسته.
پس یعنی این دفعه سهم خودت از اجاره رو می‌دی؟
یعنی، اول باید کارو بگیرم، ولی امیدوارم.
آره، منم همین‌طور.
خسته شدم از خرجی دادن به تو.
بازم ماستمو خوردی؟
ببخشید، ببخشید، برات می‌خرم، قول می‌دم.
اکتیویا.
نوع سبزش.
می‌دونم.
از پسش برمیای، رفیق.
سلام، برای مصاحبه‌ی ۳:۳۰ اومدم.
الیوت؟
اینو بدم به شما؟
بدم؟
مگه اینکه ترجیح بدی کل مصاحبه رو سرپا وایسی؟
نه نه، ببخشید.
بفرمایید.
خب، یه‌کم از خودت بگو.
خب، من... اسمم الیوته.
اِم، از یو‌سی‌ال‌اِی لیسانس هنرهای زیبا تو رسانه‌های جدید گرفتم.
البته همه‌ی اینا تو رزومه هست.
چرا اینجا رو می‌خوای؟
خب، من عاشق کارتونم.
کارای اولم یا کارای اخیرم؟
اِم... راستش، هر دو.
هنر معاصر کلاهبرداریه، اینو می‌دونی، نه؟
اِم، اوهوم.
هنر واقعی اینه که آدما رو قانع کنی داری چیزی معنادار و پیچیده می‌سازی
در حالی که فقط جلق زدنِ الکیه.
الان دارم روی یه مجموعه عکس از مردای لخت که آرایش می‌کنن کار می‌کنم.
تو باید... باید برام ژست بگیری.
اوه!
باعث افتخاره.
نه.
نه، در حد من نیست.
از بدنت خجالت می‌کشی؟
نه، این‌طور نیست.
فقط...
لخت بد به نظر می‌رسی.
نه، لخت خوب به نظر می‌رسم.
نمی‌دونم.
کیرت یه‌کم... نه، فقط در حد من نیست.
خوبم.
نه، فقط... نمی‌دونم چرا.
چیزیش نیست.
نه، مالِ من... در حد من نیست.
نه، کیرم... اوه، ببخشید.
نمی‌خواستم بگم کیر.
یه‌جورایی... وای خدا.
آروم باش.
دارم سرکارت می‌ذارم.
وای.
من هیچ‌وقت همچین حرف نامناسبی نمی‌زنم.
آها، باشه.
باشه.
در تمام این مدت باز بوده، اگه متوجه نشدی،
طبق دستور پلیس اخلاق، پس هر وقت خواستی می‌تونی فرار کنی.
اِم... نه، اِم... خوبه.
آره.
احتیاط شرط عقله.
البته خوبه که شوخ‌طبعی داری،
وگرنه اینجا قطعاً جای تو نبود.
آره، دارم می‌فهمم، آره.
خب، استخدامی.
جدی؟
آره.
وای... عجب.
آره، این فقط تشریفات بود.
وای خدا.
ولی تو فقط... باید یه‌کم شل کنی.
خیلی سفت و سختی، یه‌کم پر سروصدا.
آره، حله.
صددرصد می‌تونم.
باشه.
خداحافظ.
باشه.
اِم...
ممنون.
واقعاً ممنونم.
پس اریکا از همون روزی که دیدیش شروع کرد به تور کردنت؟
‏«تور کردن» کلمه‌ی سنگینیه.
یعنی، رابطه‌ی ما صددرصد با رضایت بود،
و جذابیت قطعاً دوطرفه بود.
تازه، فقط ۱۴ سال و نیم از من بزرگ‌تر بود.
ولی اریکا کارفرمات بود.
بله، ولی به‌طرز عجیبی، همین رابطه بود که داغش می‌کرد.
یعنی، می‌دونی، ممنوع بود.
خلاف قواعد جامعه بود.
پس می‌گی مشکوک نبود که از بین این‌همه متقاضی واجد شرایط،
اریکا همون‌جا فوری تو رو استخدام کرد؟
چقدر عالیه، نه؟
اولین کارم بعد از دانشگاه.
عالیه.
تو یه نوکرِ هنرمندِ ازخودراضی‌ای.
خب، اریکا اصلاً ازخودراضی نیست.
خیلی باحاله، و... چی می‌خونی؟
امتحان نوروفارماکولوژیم جمعه‌ست.
چی؟
گفتم شاید بتونیم یه سکس جشن بگیریم.
‏۱۱ روز پیش سکس کردیم.
برخلاف بعضیا، من کار واقعی دارم، و نمی‌تونم
هیچ کاری بکنم وقتی تو مدام انرژیمو می‌کشی.
بی‌خیال، دکتر، خواهش می‌کنم.
تو معتاد سکسی.
اعتیاد جنسی افسانه‌ست.
تو اینترنت خوندم.
وای، الیوت!
خیلی می‌خوامت.
با اون کیر افسانه‌ایت مغزمو بترکون.
می‌دونی، به‌خاطر تو خیلی بیشتر از همیشه جق می‌زنم،
و فکر کنم زخم شده.
این اصطلاح پزشکیشه؟
آره، گوگل کردم.
خب، خوشبختانه واسه همین خدا پورن رو ساخت تا زنایی مثل من
بتونن دنیا رو بچرخونن تا تو درست شی.
شما نابغه‌های زودرس همه بلدید آدامس بجوید، آره؟
عالیه.
هر تیکه رو می‌جوید تا نرم و آبدار بشه، و می‌چسبونیدش
روی این بوم، دقیقاً توی محدوده‌های مشخص‌شده، و هر اتفاقی افتاد،
از خط بیرون نزنید.
فهمیدید؟
منتظر چی هستید؟
شروع کنید به جویدن.
عجب کسِ غیرقابل‌تحملی.
لذت ببرید.
به بیگارخونه‌ی هیپسترا خوش اومدی.
من زپم.
زپ؟
زپ.
مثل تفنگ لیزری.
اوه.
نه.
الیوتم.
ببخشید.
روز اولمه، یه‌کم استرس دارم.
واسه چی؟
ما فقط گاوهای بی‌فکریم که نشخوار می‌کنیم و مست می‌کنیم.
پس تو هم هنرمندی؟
یه وبلاگ پورن دارم از گفتگوهای نیمه‌تخیلی
با یه کشیش که هیچ‌وقت ندیدمش و تو مکزیکوسیتی زندگی می‌کنه.
تو چی؟
اِم... دارم فکر می‌کنم پادکست راه بندازم.
هوم.
آره.
من تخیل خیلی فعالی دارم.
می‌دونی؟
به نظرت اریکا جذابه؟
آره، فکر کنم.
تو چی؟
اون یه الهه‌ی تمام‌عیاره.
چطور؟
خب، اون واقعاً کُس داره، که دقیقاً همون‌جا خط قرمز منه.
ولی یکی رو می‌شناسم که با یکی خوابیده که یه بار باهاش تو یه ارجی بوده.
جدی، ارجی؟
نمی‌دونم.
اوه.
تا حالا نرفتی، نه؟
نه. تو چی؟
همین امروز صبح.
وای.
پس تو، اِم... پن‌سکشوالی؟
پن یا... نه، الیوت.
من کاملاً گِی‌ام.
بدون برچسب و این مزخرفات بی‌شکل.
تو؟
خب، من دوست‌دختر دارم، ولی قطعاً، می‌دونی،
با جامعه‌ی کوییر احساس نزدیکی می‌کنم.
تا حالا ساک زدی؟
نه، نزدم.
ببین.
استریتی.
من ندارم.
وای خدا.
ببخشید.
تفنگ خورد پشت...
حالت خوبه؟
عالی.
ماشین داری؟
آره.
دنبالم بیا خونه، یه چیزی هست که باید جابه‌جا کنی.
شماره‌تو بزن اینجا.
باشه.
آدرس رو برات می‌فرستم.
میای یا نه؟
سلام، الیوت.
ببخشید.
آره، نه، می‌تونم... آره.
فقط مواظب باش.
برای اون یه عالمه پول دادم.
فقط... خیلی خب.
همون‌جا رو زمین.
خودم می‌تونستم، ولی کار یدی نمی‌کنم، پس...
هوم.
نظرت چیه؟
اِم... خوشم اومد.
چطور؟
خیلی... موجزه.
موجز.
‏۲۰٬۰۰۰ دلار دادم.
بهترین کاریه که کردی.
نمی‌کنم.
ممنون.
خب، اصلاً چرا خریدیش؟
دیروز نگفتی هنر معاصر کلاهبرداریه؟
باشه.
گاهی چرت می‌گم ببینم کسی گوش می‌ده یا نه.
یه نوشیدنی می‌خورم.
تو هم؟
اِم، آره، خوب به نظر می‌رسه.
ممنون.
مشکل من با هنر امروز اینه که آدما بیشتر به
شهرت هنرمند اهمیت می‌دن تا خود اثر.
و بعد خود هنر می‌شه فقط یه ردپای کوچیک از مسیر شهرت.
اصلاً چرا هنرمند شدی؟
چقدر وقت داری؟
اِم، فکر کردم شما بهم پول می‌دی.
ولی زیاد نه، درسته؟
نه.
خب، خوبه.
بشین.
بیا.
نه ممنون.
بگیر دیگه.
پسرای هم‌سن تو با سیگار جذاب می‌شن.
باید بکشی، باور کن.
هرولد رابینز خوندی؟
آها، ببخشید.
کی؟
هرولد رابی... وای خدا.
اون به‌اندازه‌ی قرص ضدبارداری یا پلی‌بوی بخشی از انقلاب جنسیه.
بچه که بودم پیداش کردم، قایم‌شده تو کشوی پاتختی مادرم،
و واقعاً زندگیمو عوض کرد.
جدی؟
منو با لذت‌گرایی افسارگسیخته‌ی سبک هلموت نیوتن آشنا کرد.
الهام‌بخشم شد که یه شهروند آزادِ جنسی خوب بشم.
برخلاف نسل خشک و رسمی تو، راستی.
منظورت چیه؟
یه مقاله خوندم.
نوشته بود ۳۰ درصد پسرای هم‌سن تو یه ساله سکس نکردن.
ترجیح می‌دن پورن ببینن یا بازی کوفتی کنن.
پیچیده‌ست.
پیچیده؟
نسل زد همه‌ش ترس از دست دادنه، ولی حاضرید
بهترین دوران جنسی عمرتون رو از دست بدید.
فکر کنم به هم‌نسلای من خوب رسیدگی نشده.
تو دورانی بزرگ شدیم که هیچی امن یا درست حس نمی‌شد.
و چون سال‌های شکل‌گیریمون بدون معاشرت حضوری گذشت،
برای بعضیا حتی تماس چشمی سخته، چه برسه به سکس.
ولی این پرده‌ی غم‌انگیز روی هر چیز باحال و هیجان‌انگیز چیه؟
بماند اون عوضیای تیک‌تاک که می‌گن جلوی من دست همدیگه رو نگیرید.
من رضایت ندادم.
خب، خیلی از زیلنیال‌ها پدرمادر و معلمایی داشتن که کاملاً دورشون می‌کردن
از هر چیزی که معذبشون می‌کرد، پس...
بیرون از منطقه‌ی امن بودن کل قضیه‌ست!
وگرنه چطور از اشتباهات یاد می‌گیری و رشد می‌کنی؟
البته آدما باید آگاهانه تصمیم بگیرن و ایدز یا بارداری نگیرن یا
هرچی، ولی سکس همه‌چیزه، وگرنه آدم فقط حوصله‌ش سر می‌ره.
بدون تجربه‌های جسمانیم، آدم امروزم نبودم.
خوب، بد، مرد، زن، و بقیه.
وقتش الانه، بچه‌ها.
تا می‌تونید بچسبیدش.
ببخشید، دارم پرحرفی می‌کنم.
نه.
فقط این ضدیت با سکس مثل قدیما خیلی عصبانیم می‌کنه.
نه، من، اِم...
کاملاً درک می‌کنم.
وای، لعنتی.
پنج دقیقه دیگه جلسه‌ی زوم دارم.
اِم... خودت راه استودیو رو پیدا می‌کنی، درسته؟
آره، آره، البته.
ممنون.
قرضش بگیر.
جدی؟
آره، برش دار.
باشه، عالیه.
دور شو!
یه نسل کامل از مشتی نق‌نقوی نازک‌نارنجی.
آربی!
آه!
بعد از اینکه اریکا کتاب رو بهت داد، بعدش چی شد؟
خب، یه‌جورایی معلقم گذاشت.
چطور؟
تمام هفته باهام قهر کرد.
اون‌قدر که فکر کردم هر جرقه‌ای بوده فقط توهم خودم بوده.
عجب زنی که آدمو تشنه نگه می‌داره.
می‌دونم، نه؟
یعنی، احتمالاً به نفعمه.
من که دوست‌دختر دارم.
ولی... اوه!
آها، درسته.
آره.
ببین.
اصلاً ازت خوشش میاد؟
یعنی، نمی‌دونم.
معمولاً از همه‌چی بدش میاد، ولی نمی‌دونم...
می‌دونی، رو کاغذ که با هم جور درنمیایم.
دانشجوی پزشکیه.
جاه‌طلبه.
متمرکزه.
و می‌دونی، من فقط سردرگم شناورم.
می‌خواستم بگم دارم خودمو پیدا می‌کنم، ولی... فرقی نداره.
آره.
تازه، زیاد هم سکس دوست نداره.
یه سؤال بپرسم؟
نه، باهات نمی‌خوابم که امتحان کنی.
من تو یه رابطه‌ام.
نه.
به آدمای دیگه فکر جنسی می‌کنی؟
من گِی‌ام.
من عملاً تک‌همسری‌نبودن رو اختراع کردم.
و من...
من برده‌ی این کُسم.
— ماي موويیز —
اگه سکس کنیم.
اگه علاقه نداری، اشکالی نداره.
برام مهم نیست.
احتمالاً فکر بدیه اصلاً.
مطمئن نیستم درست شنیدم.
پس علاقه داری؟
قاطی نمی‌کنی و کار کردن با هم رو غیرممکن نمی‌کنی.
نه، قاطی نمی‌کنم.
تو قاطی می‌کنی؟
نه.
اصلاً.
باشه.
چرا اون در رو برام بستی؟
بهتر شد.
اینجام تا بهتر ببینمت.
راه نرو.
ترجیح می‌دم چهاردست‌وپا بیای.
نه!
آره، تو!
چرا همه‌ی سکسای باحال و این چیزا برای تو اتفاق می‌افته؟
چی می‌گی؟
خب، نمی‌دونم.
مگه مینروا بعضی وقتا خیلی هوس‌باز نمی‌شه؟
یعنی، هیچ‌وقت.
بهتره خودشو بکشه.
همیشه همینو گفتم.
یعنی، ببین.
من و مینروا اختلاف داریم، آره، ولی حضور خوبی تو زندگیمه.
نمی‌دونم، آرومم می‌کنه.
تازه، خیلی جذابه، داداش.
مثل اینه که به هوش مصنوعی بگی «عوضی تمام‌عیار» و بسازتش؟
درسته.
دقیقاً تیپ منه.
دیگه نمی‌دونم تیپم چیه.
انگار این اواخر کل قضیه‌ی کیر برام عجیب شده، می‌دونی؟
یعنی، فقط منم که سکس می‌کنم؟
با یکی حرف می‌زنی، انگار داری
بارها و بارها یه تامپون فرو می‌کنی.
من که نمی‌دونم.
ولی جرئت می‌کنم بگم احتمالاً فقط تویی.
کاش یه راهی بود برای سکس کردن.
اوهوم.
بدون اینکه کل قضیه‌ی کیر وسط باشه، می‌دونی؟
خب... بازم داری با اریکا می‌ریزی رو هم؟
نمی‌دونم.
یعنی، واقعاً می‌خوام یه کلیشه باشم که با رئیسش می‌خوابه؟
ای.
معروفه.
می‌تونی به‌واسطه‌ی اون معروف شی، مثل تراویس کلسی.
آره، آره.
حالا دیگه ادای باوجدان بودن درنیار.
وای نه!
وای،
نه!
نمی‌شنومت!
وای نه!
نمی‌شنومت!
نه، نه، نه، نه!
نه، نه، نه!
وای، لعنتی!
نمی‌شنومت!
وای خدای من!
من زیاد اهلش نیستم.
باشه.
دلیل نمی‌شه خوب باشی.
تا حالا امتحان کردی؟
کلی روان‌کننده می‌زنم.
و اگه اذیت شدی می‌تونی کلمه‌ی امن رو بگی.
اِم، ما که کلمه‌ی امن نداریم.
هرچی.
عاشقش می‌شی.
زندگیتو عوض می‌کنه.
بهم اعتماد نداری؟
آره.
باشه.
آماده؟
فقط نفس بکش.
شل کن.
خیلی خیلی آروم می‌رم.
خوبه.
فقط نفس بکش.
داداش، فقط شل کن.
خوبه.
ها؟
خیلی از من بزرگ‌تر بود، و انگار هرچی بیشتر
با اریکا وقت می‌گذروندم، بیشتر تحت کنترلش می‌رفتم.
چه حسی بهت می‌داد؟
سپاسگزار؟
سپاسگزار.
گفتی رابطه‌تون یه جریان خشونت‌آمیز زیرپوستی داشت،
که اریکا از نظر جسمی آزارت می‌داد و تحقیرت می‌کرد.
می‌دونم برای یه غریبه این‌طوریه.
شاید به نظر بیاد رابطه‌مون یه‌کم، نمی‌دونم، منحرف یا عجیب بود، ولی.
..
یعنی، این‌ها وحشی‌ترین فانتزی‌های من بودن که واقعی می‌شدن.
هی!
وای خدا!
همیشه این‌جوری سلام می‌کنی؟
چی؟
یه لبخند گشاد و مصنوعی مثل یه تشویق‌کننده‌ی سایبورگ.
می‌خوای یکی از اینا؟ چیه؟
میوه‌ی خشکه دیگه، نمی‌دونم.
پاپایا نیست، یکی از اون گِی‌هاش.
باشه، ممنون.
چی‌کار می‌کنی؟
اِم، دارم بهترین آثارت رو برای نمایشگاه هفته‌ی بعد انتخاب می‌کنم.
اریکا، گزارش هزینه رو گذاشتم رو میزت.
باشه.
ساعت ۲:۳۰ با حسابدار جلسه داریم.
عالی.
ادامه بده.
درسته.
اِم، کار تریسی به‌طرز نادری احشایی‌ست،
و با مضامین زیاده‌روی جسمانی و جنسی بازی می‌کند.
توانایی یگانه‌اش در آمیختن امر مبتذل با امر عمیقاً شاعرانه او را به یکی از
ضروری‌ترین هنرمندان نئوپاپ نسل خود بدل کرده است.
انگار می‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم.
چی می‌گی؟
تو نابغه‌ای.
تلفنمو با اون عوضی کنسل کن و، اِم، بیا دفترم، باشه؟
باشه.
اوه، سلام ویکتور.
فکر نکن فقط تویی.
چی؟
اولین نفر نیستی.
آخریش هم نمی‌شی.
هی.
اون چیه؟
بیا، بیا اینجا.
این، اِم...
قبل کار جق می‌زدم و اون‌قدر الهام گرفتم که ضبطش کردم تا مدام
پخش شه به‌عنوان موسیقی یه ویدیواینستالیشن.
باشه.
انتزاعیه، عزیزم.
خدایا، گاهی چقدر بی‌ذوقی.
اِم، چی شده؟
بیا.
نمی‌تونم.
بشین.
چیزی نیست.
مطمئنی؟
یه چیزی بگم؟
اوهوم.
البته.
همیشه بهت فکر می‌کنم.
می‌دونی، از لحظه‌ای که بیدار می‌شم تا وقتی
می‌خوابم، انگار نمی‌تونم کانالو عوض کنم.
خب، تو زیردست منی، پس... کاملاً طبیعیه.
نه.
وقتی مضطربی خیلی نازی.
جدی؟
می‌دونی، قبلاً وقتی اون چیزی رو که درباره‌ام نوشته بودی برام خوندی،
اِم، حس کردم شاید دارم عاشقت می‌شم.
جدی می‌گی؟
نه، گفتم که سرکارت بذارم.
تا حالا به من فکر کردی؟
فکر کنم شیمی فوق‌العاده‌ای داریم.
نه، یعنی، به رابطه‌مون فکر می‌کنی؟
یعنی، برات بیشتر از یه تیکه گوشتم؟
خب، بهت گفتم که رابطه نمی‌خوام.
تازه، تو دوست‌دختر داری.
می‌دونم.
دارم فکر می‌کنم ازش جدا شم.
چی؟
نه.
چطور؟
چون واقعاً فقط تو رو می‌خوام.
گوش کن.
یه رازی بهت بگم؟
آدما عوضی‌ان.
باشه؟
وانمود می‌کنن براشون مهمه.
کسی سرش نیست.
آدما فقط به فکر خودشونن.
پس اگه کسی رو پیدا کردی که برات مهمه و تو هم براش مهمی، اون...
..
خاصه.
اون چیزیه که قبل از دور انداختنش باید دو بار فکر کنی.
ولی اگه چیزی که با مینروا دارم
خاصه، چرا بهش خیانت می‌کنم؟
چون تو هم مثل منی.
تو یه فضانورد جنسی هستی که داره مرزهای تجربه رو کشف می‌کنه.
و خوابیدن با آدما بهت حس هویت و کنترل می‌ده.
اینا رو از کجا می‌دونی؟
چون از شش‌سالگی تراپی می‌رم.
تقریباً تموم شد؟
دارم می‌رسم.
وقتی می‌زنمت باید بگی ممنون.
ممنون.
من
فکر نکنم الان بتونم.
ممنون.
نه، فقط دارم سعی می‌کنم.
ممنون.
وای خدای من.
دیوونه‌ای.
وای خدای من.
خیلی خوبه.
برات صبحونه آوردم تو تخت، عزیزم.
برات صبحونه می‌پزم.
هر روز.
تا آخر عمرم.
کی نگران بچه‌دار شدنه؟
دیوونه‌کننده بود.
آره.
الو؟
چرا جواب نمی‌دی؟
سه بار زنگ زدم.
ببخشید.
نشنیدم.
از کی؟
ببین، یه دوست قدیمی از پاریس اومده شهر.
و من سرم شلوغه.
باشه.
هفته‌ی پیش تولدشو یادم رفت.
پس می‌خوام بری اونجا و به‌عنوان کادوی دیرهنگام باهاش بخوابی.
چی؟
جدی می‌گی؟
کاملاً جدی.
ساعت ۹ منتظرته.
امشب؟
خونه نیستم، اریکا.
خیلی هم عرق کردم.
من فقط... دیر نکن.
و حسابی بکنش، ولی...
نذار اون بکنتت.
این‌قدر نزدیک نیست.
اوه!
اسمش ایوته.
اریکا.
اریکا؟
این به کی می‌خوره؟
شبیه یه قاتل تو فیلمای یاکوزای نتفلیکس شدی.
خوبه یا بد؟
اگه فقط تیشرت بپوشم چی؟
عملاً دارم می‌گم، هی، من راحت تیشرت پوشیدم.
باید دویدنو بذاری کنار.
تا حالا اسم «صورت دونده» رو نشنیدی؟
نه، چی هست؟
وقتیه که می‌دوی و مدام
بالا و پایین می‌پری، بالا و پایین.
و کل پوست صورتت رو از عضله‌هات جدا می‌کنه، و آخرش
شبیه یه تیکه گوشت آویزون و چندش می‌شی.
و انگار، شبیه دیو می‌شی.
پس دویدنو بذار کنار.
یا شورتمو بذارم رو صورتت.
ولی چرا هیچ اروپایی غریبه‌ای پا نمی‌شه بیاد منو بکنه؟
زندگی من چقدر بی‌رنگه.
سلام.
اِم... الیوت؟
آره، درسته.
الیوتم.
حتماً.
خوشحالم که تونستی بیای.
بیا تو.
شراب می‌خوری؟
آره.
آره، عالی می‌شه.
بورگاندی سفیده.
شاتو دو بورگار ۲۰۱۶.
اوه.
برات خوبه؟
من عادت دارم شراب دو دلاری بخورم، پس آره.
ببخشید، انگلیسیم.
عالیه.
خب، یه‌کم معذب‌کننده‌ست.
آره، آره.
آره، انگار تو یه فیلم پورنیم.
چی؟
می‌دونی، تو مدیر جذابی هستی که سفر کاری اومده،
و من فقط پادوی ساده‌ی هتلم.
نمی‌دونم.
خلاصه، اریکا گفت همدیگه رو ببینیم.
همیشه خودشو با آدمای جالب احاطه می‌کنه.
دوست دارم بگم یه کیوریتور شخصیت‌هاست.
تو براش چی‌کار می‌کنی، الیوت؟
اِم، خب، فکر کنم امشب سؤال واقعی اینه که من چی‌کار می‌تونم برای تو بکنم؟
چی‌کار می‌کنی؟
امشب هر کاری بخوای، جنده‌ی توام.
جدی؟
اِم، می‌خوای بزنی تو گوشم؟
اگه می‌خوای بزن.
می‌دونی اروتیسم چیه؟
اِم، یعنی تحریک شدن؟
نه.
جدی؟
آمریکایی‌ها با سکس مثل یه عمل حیوانی برخورد می‌کنن، عاری از حس، از رمز و راز،
چهاردست‌وپا روی زمین، با تکرار این متن ارزون پورنوگرافیک.
این اروتیک نیست.
این نمایشه.
از رو زمین بلند شو.
باشه.
سکس کاری نیست که انجام بدی.
نیست.
نه، یه زبانه.
یه رقصه.
اجازه هست؟
— ماي موويیز —
آه، چه شراب خوبی.
باشه.
باید آروم‌تر بری.
توی بدنت باش.
توی بدنم باشم.
شاید بهتره بری.
چی؟
باهات نمی‌خوابم.
نمی‌خوابی؟
باهات نمی‌خوابم.
تا ابد هم نه.
واقعاً گفت سکس یه رقصه؟
واسه همین از اروپا متنفرم.
ببخشید.
خراب کردم؟
نه، عزیزم.
نه.
تقصیر تو نیست که این‌قدر خشک و مقدس‌مآبه.
اگه دوباره باهات تماس گرفت، دیگه نه.
امتیازشو از دست داد.
فکر نکنم لازم باشه نگرانش باشیم، ولی... باشه.
اِم... اشکالی نداره این کارو با یکی دیگه از دوستات بکنم؟
نمی‌دونم.
یه‌جورایی خوشم میاد اسباب‌بازیت باشم که دست‌به‌دست می‌چرخم.
آره، حالا می‌بینیم.
ولی فعلاً نه.
چرا نه؟
چون من گفتم.
خب، باید برگردم سر کار.
اِم... امشب شام می‌خوری؟
شام؟
مثل یه قرار واقعی؟
آره عزیزم، قرار واقعی.
آره، آره.
باشه.
پس دوست‌دخترت، مینی، چی؟
آها، مینروا؟
درسته.
فکر کنم خوبه.
آره، فقط، اِم... این اواخر خیلی سرش شلوغ و پر استرسه.
تازه، جور دیگه‌ای زندگی می‌کنیم، می‌دونی.
خیلی بیشتر غرق علمه و فکر کنم... هنر رو سطحی می‌دونه.
وای.
آره.
یه آدم کودن.
آره، آره.
شاید.
باید یادت باشه که هنر از مزخرفات هر روز عبور می‌کنه.
ما رو به احساسات بنیادینی وصل می‌کنه که واقعاً انسانمون می‌کنه.
خلسه، ترس، میل.
هنرمندا چیزایی می‌بینن که کسی نمی‌بینه.
همیشه همین‌جوری بودی؟ یه ازخودراضی تمام‌عیار؟
نه.
آره، تقریباً.
دوست‌دخترت رو هم خوندی؟
ذهنی و احساسی، آره.
ولی... نه، تو تخت‌خواب نه.
سکس برام یه‌جور میدان مینه.
چطور؟
خب... درست بعد از تولدم، پدرم رفت.
و عملاً فقط مادرم بزرگم کرد.
راستی، ببخشید، اگه دارم حوصله‌تو سر می‌برم بگو.
نه، اصلاً.
باشه.
تمام عمرم یه‌جورایی بچه‌ی کنجکاوی بودم.
انگار تو دنیای خودم زندگی می‌کردم، ولی ترس و میل به عادی بودن هم بازیم می‌داد.
ولی با تو، می‌دونی، اصلاً لازم نیست تصمیمی بگیرم.
این آزادی فوق‌العاده رو تو رها کردن کنترل پیدا کردم.
می‌دونم.
خواهش می‌کنم.
بلیتت کو؟
نگرفتم.
تو خیابون پارک کردم.
چی؟
داداش، حتی وقتی فقیر بودم، همه‌جا ماشینو می‌دادم پارکبان.
همیشه.
خودتو گول می‌زنی.
باشه، حق با توئه.
می‌شه یه لحظه اینو بگیری؟
من... باید برگردم سر کار.
نمی‌خوای بیام پیشت؟
افتتاحیه هفته‌ی دیگه‌ست، پس...
هرچقدر هم دلم بخواد سه ساعت بیام، می‌دونی که منظورم چیه.
نمی‌تونم.
باید کار کنم.
واقعاً برات مهم نیست بقیه چی فکر می‌کنن، نه؟
چرا باشه؟
بیشتر آدما احمق و بزدلن.
آره، می‌دونی، کاش می‌تونستم
این‌قدر به نظر بقیه اهمیت ندم.
ولی این خصلت توئه.
تو همون آدمی که عاشقه اون تیغ بره تو کمرش.
خصلت من؟
آره.
رمانتیک‌ترین حرفیه که تا حالا بهم زدن، پس...
می‌دونی که برای همین اینجام.
شب بخیر، عزیزم.
شب بخیر.
اریکا مثل ویولن منو می‌نواخت.
می‌دونست تا کجا می‌تونه هلم بده
و کارایی ازم بکشه که حتی خوابشم نمی‌دیدم.
ما یاغی بودیم.
فقط ما دوتا در برابر دنیای سرکوبگر و متعصب.
انگار بهش وسواس داشتی.
آره، داشتم.
ببخشید که امشبو کنسل کردم.
برای نمایشگاه هفته‌ی بعد حسابی سرمون شلوغه.
مگه قرار بود کاری بکنیم؟
داشتم درس می‌خوندم.
محض تنوع، درسته؟
اِم، اشکالی نداره یه سر بیام؟
الیوت، خسته نباشی.
گفتم درس می‌خونم.
آره، فقط می‌خواستم درباره‌ی یه چیزی باهات حرف بزنم.
می‌شه تلفنی بگی؟
آره، فقط فکر کردم، اِم...
باشه، اِم...
می‌خواستم بپرسم، تا حالا... تا حالا چی؟
مستی یا چی؟
یه‌کم شراب خوردم، ولی مست نیستم.
نه.
من فقط... تا حالا فکر کردی که ما...
یه مدت جدا شیم؟
آره، همیشه.
جدی؟
یعنی، اگه اینو می‌خوای، منطقیه، با این‌همه که سرم شلوغه.
خب، اِم، دیشب با همسایه‌ام درباره‌ی جدا شدنمون حرف زدم.
می‌دونی، انگار مشکلی باهاش نداشت.
پس نمی‌شنوتت؟
نه، منظورم این نبود.
چی گفتم، یا...؟
فکر می‌کنی چه خبره؟
شنیدم ویکتور بابت نمایشگاه داره قاطی می‌کنه چون
استودیو رو بورده و اریکا هم عجیب رفتار می‌کنه.
باشه.
شایعه شده که سرش شلوغه با یکی از دستیارا می‌خوابه.
خب، ناهار چی بخوریم؟
اِم... هرجا باشه خوبه، جز اینکه گوشت، سویا، لبنیات، گلوتن و شیر نمی‌خورم.
این هفته شکر هم بیشتر.
ذرت هم.
ناهار با تو حال می‌ده.
الیوت؟
اریکا می‌خواد تو دفترش ببینتت.
حالا.
سلام.
هی، اِم، بیا تو.
همه‌چی مرتبه؟
آره، ویکتور بازم اعصابش خرده.
اِم، ببین، من و اون حرف زدیم و هم‌نظریم
که من و تو بهتره یه مدت خنکش کنیم.
چی؟
آره.
چطور؟
نمایشگاه همین نزدیکیاست.
باید تمرکز کنم
فقط باید هر حواس‌پرتی غیرضروری رو حذف کنم.
باشه.
اِم... تا کِی؟
حداقل تا آخر نمایشگاه.
اِم...
من فقط، می‌فهمم که باید روی کارت تمرکز کنی.
می‌فهمم که این اولویته، ولی چیزی که ما داریم، درسته؟
خاصه، درسته؟
البته، ولی صرفاً یه رابطه‌ی جنسیه.
اینو می‌فهمی، درسته؟
تو می‌گی سکس همه‌چیزه، پس... آره، خب، سکس همه‌چیزه.
هیچی هم هست، الیوت.
من، راستش، الان وقت ندارم درباره‌اش حرف بزنم.
پس...
ممنون.
عالی.
دلم برات تنگ می‌شه.
می‌دونم.
سلام به همه.
من الیوتم، ۲۳ سالمه.
23.
و مثل خیلی از هم‌سن‌های من، من...
احساسات متناقض و گیج‌کننده‌ای درباره‌ی سکس داشتم.
خلاصه، اخیراً با یه دختری آشنا شدم که...
یه‌جورایی دنیامو زیرورو کرد.
از نظر جنسی، می‌دونی.
و...
جوری عوضم کرده که احتمالاً هنوز درکش نمی‌کنم.
ولی سکس یه مواده، رفیق.
یعنی، اوجش خیلی شدیده.
می‌بردت به یه جای سرخوش و خارج از بدن.
انگار واقعیت و همه‌ی مشکلاتت رو جا می‌ذاری.
که باعث می‌شه سقوطش هم بی‌انتها باشه.
یه ناامیدی سیاه و بی‌رحم که حاضری برای دُز بعدی هر کاری بکنی.
هیچی مهم نیست.
فکر کنم مثل هر اعتیاد دیگه‌ایه.
می‌دونی، باید یاد بگیری
کنترلش کنی، وگرنه آخرش اون کنترلت می‌کنه.
الو؟
باشه، امشب می‌کنمت، ولی باید
یکی رو بیاری که نگهت داره.
چی؟
گفتم می‌خوام یه سه‌نفره داشته باشیم، ولی باید سریع باشه.
هستی یا نه؟
نه، هستم.
باشه، ساعت ۹ خونه‌ام ببینمت.
با یه دوست که جذاب باشه.
چی؟
چند وقته بهترین دوستیم؟
بازم اجاره نمی‌دی؟
چون تو از من خوشت نمیاد.
نه، عکس اون یکی رو براش فرستادم.
کدوم؟
این یکی.
نه، تو این عکس شبیه یه خونه‌ی باغیم.
خیلی نازی.
وای خدا.
چی می‌گه؟
اِم، فکر کنم به درد می‌خوره.
باید خیلی بیشتر مست کنم.
منم، منم، منم.
تا حالا به ارگاسم فکر کردی؟
خب، من یه پسرم، پس.
پس...
موهام شبیه یه رتیل غول‌پیکره که از جمجمه‌ام میاد بیرون.
وایسا، اِم... یعنی می‌خوای بگی که تو...؟
نه، نه، نه، نه.
شاید.
من تا حالا سه‌نفره نداشتم، تو داشتی؟
سال اول دانشگاه، با اون زوج لزبین حسابی ور رفتم.
اَه، جدی؟
خب، من کشیدم کنار چون هردوشون پریود بودن.
چرا اینو به من می‌گی؟
چندشه.
باشه، پس فقط برای شفافیت.
من... من مدتیه که...
سکس نکردم.
یه مدته.
نمی‌دونم.
ممنون.
از فلیکس به بعد، تقریباً...
یه سال یا همچین چیزی.
یه سال؟
ببخشید.
نه، چرا این‌جوری واکنش نشون می‌دی؟
بس کن.
هی!
سلام.
بیا تو.
باشه.
می‌تونم
چیزی براتون بیارم؟
نه، فکر کنم خوبیم.
ممنون.
اگه بخوای می‌تونی بشینی.
از دوستت خوشم اومد.
خیلی جذابی.
اوه، ممنون.
ممنون.
سینه‌های قشنگی هم داره.
باشه.
اجازه هست؟
زیباست.
ممنون.
پس تو گِی هستی.
چی؟
نه.
زود فهمیدی.
خب، خیلی خوب می‌بوسی.
ملایم.
نه مثل الیوت.
الیوت با دهن کاملاً باز می‌بوسه، انگار
می‌خواد کل دنیا رو بمکه.
نه بابا.
نه، نمی‌گم چیز بدیه.
فقط این‌جوری می‌بوسی.
چرا به اپل نشون نمی‌دی؟
نشون بدی؟
چی؟
آره.
اوه.
وایسا.
باشه.
آره.
ببخشید.
دنبالش بریم؟
الو؟
اریکا.
آره.
درسته.
آره.
آره، نه، البته.
آره، باشه.
وای.
خیلی طولش دادید.
خب، اتفاقی که می‌افته اینه.
الیوت، لباساتو دربیار.
اپل، برو رو تخت.
همین حالا!
دست.
برگرد.
وای، دستبندها درد داره.
انقدر نق نزن.
باشه.
تو.
من اینجا مثل یه منحرف خوب می‌شینم و نگاه می‌کنم تا دوستتو بکنم.
افتضاحه.
دستبند مچمو اذیت می‌کنه.
فکر کنم الیوت می‌خواد بازش کنی.
چیزیش نیست.
چیزیم هست.
حوصلم سررفته.
وای خدای من.
خفه شو.
گفتم نق نزن.
خب، بامزه نمی‌شد اگه منم می‌کردی؟
نه.
چطور؟
چون تو یه هرزه‌ی حریصی و همیشه نمی‌تونی هرچی می‌خوای گیرت بیاد.
تو، بیا اینجا.
چشماشو ببند.
جدی؟
آه، آره.
اپل.
همه‌ش بخشی از بازیه و الیوت عاشقشه.
فکر می‌کنه عالیه.
نه بابا.
اریکا، بس کن.
دیگه بامزه نیست.
می‌خوای کرده شی؟
می‌تونی کرده شی.
اینو بپوش.
باشه، بیا.
لعنتی، الان لبمو گاز گرفتی؟
این اپله.
بس کن.
ببخشید.
این چه فکر احمقانه و دیوونه‌واری بود.
چطور؟
تو... از من بدت میاد یا چی؟
چی؟
نه.
چی می‌گی؟
با هر کسی می‌خوابی، ولی من برات کافی نیستم.
نه.
اپل، این حرفا از کجا میاد؟
تو کی هستی؟
من خیلی... فقط، خواهش می‌کنم، یه ثانیه صبر کن، باشه؟
نه.
نه، راستش، نمی‌دونم چرا نمی‌تونم
باور کنم، چون تو منو انداختی تو این ماجرا.
اپل، نمی‌دونستم قراره این‌جوری... خیلی متأسفم، نرو.
صبر کن.
چیزی که الان داره اتفاق می‌افته خیلی خاصه.
هردوتون دارید وارد چیزی می‌شید که بهش می‌گن ساب‌اسپیس.
ببین، من و تو و اپل تازه...
با هم یه چیز خیلی شدید رو گذروندیم،
و شما فقط واکنش‌های احساسی شدید دارید.
ببین، بی‌دی‌اس‌ام یعنی همین.
دیوونه شدی؟
چرا؟
چون خوشت میاد، عزیزم.
خوشم نمیاد.
حتی نمی‌دونم ازت خوشم میاد.
باشه، هرچی.
یعنی، اپل، اپل، فقط یه ثانیه.
فکر کردی کی هستی؟
نمی‌تونی با احساسات آدما مثل اسباب‌بازی
برای بازی مریض خودت رفتار کنی، می‌دونی؟
برو.
مثل یه پسربچه‌ی ترسو.
برمی‌گردی.
راستش، ببخشید، می‌شه، اِم...
یه جا دیگه وایسیم؟
اصلاً دوستم داشتی؟
چی می‌گی؟
دارم باهات حرف می‌زنم.
ما دیگه با هم نیستیم.
می‌دونم، ولی باید حرف بزنیم.
دیره، و معلومه که مستی.
آره.
جدی الیوت، الان این‌کارو نکنیم.
اصلاً وقت می‌کنی؟
چرا این‌قدر دوست‌دختر گندی هستی؟
چی گفتی؟
هیچ‌وقت نمی‌خوای بگردیم یا سکس کنیم.
که اساساً کل هدف تو رابطه بودنه.
دقیقاً می‌دونستی وارد چی می‌شی.
از همون اول بهت گفتم که تا
فوق دکترامو تموم نکنم، کارم اوله.
پس فکر می‌کنی چون هردومون از نظر احساسی عقب‌مونده‌ایم و تو
ارتباط گرفتن گندیم، پس، نمی‌دونم، شاید برای هم عالی‌ایم؟
چی؟
الان داری شوخی می‌کنی؟
بیام تو؟
نه.
خواهش می‌کنم، بذار بیام تو.
الان باهات سکس نمی‌کنم.
الیوت، برو خونه.
چه غلطی داره می‌شه؟
من
کاملاً داشتم ته می‌کشیدم.
دوتا مهم‌ترین رابطه‌ام، دوست‌دخترم و بهترین دوستم،
غیرقابل‌ترمیم داغون شده بودن.
و واقعاً فقط می‌خواستم خودمو مقصر بدونم.
با اون رفتاری که اریکا باهات کرد، مقصرش نمی‌دونستی؟
انگار باید عصبانی یا کینه‌ای می‌بودی.
البته، اریکا منو تو مسیر نابودی انداخت، ولی آخر روز،
هر کاری که کردم همیشه انتخاب خودم بود.
یعنی، می‌خوای بدونی مریض‌ترین بخشش چیه، اینکه با وجود
همه‌ی این اتفاقات، بازم می‌خواستم باهاش باشم.
تو همچین حال و هوای داغون و شدیدی بودم.
رفیق، واقعاً نمی‌دونم چطور ازت تشکر کنم.
یعنی، قسم می‌خورم، هرچه زودتر از اینجا می‌رم.
از مامانم قرض خواستم.
خب، عالیه، چون همین الانشم داری تو ذوقم می‌زنی.
می‌دونی، نیم ساعت دیگه یکی میاد پیشم.
باشه.
پس... آها، باشه.
می‌خوام بری یه قهوه‌ای چیزی بخوری.
راستش برام مهم نیست چی‌کار می‌کنی، فقط اینجا نباش.
چقدر طول می‌کشه؟
حدود ۹۰ دقیقه.
باید سریع باشه، چون امشب یه قرار واقعی دارم.
باشه.
آره.
زیاده‌خواهیه که قبلش یه دوش بگیرم؟
آره، فقط سریع.
باشه.
من خوبم.
ببخشید، شرمنده.
آره.
می‌شه از حوله‌ی مهمون استفاده کنی؟
همونی که روش نوشته.
دریافت شد.
اوضاع خیلی تاریک بود.
قطعاً انگار به ته خط رسیده بودم.
فقط نمی‌دونستم قراره زندگیم چقدر بدتر بشه.
خیلی گشنمه.
این سینی‌ها چندشن.
از وقتی ناهار نخوردم، فکر کنم عاشقش می‌شی چون
از اولین کسایی هستی که بهش فکر کردم.
مواظب باش.
باید می‌رفتیم.
خیلی طرفدارتونم.
نه من.
اریکا، اسم من... باید یه دستیار بگیرم.
باید ببینی که اریکا از همه مهم‌تره.
همه‌چیزه.
خطرناکه.
نمی‌دونم.
مطمئن نیستم بفهمم.
انگار برنا با کف کتونی پسرمون قاطی شده.
چی؟
بلغاری‌بازی درنیار.
خب پس، اریکا، لطفاً روشنمون کن.
همه‌ش یعنی چی؟
من چه می‌دونم.
یعنی پول تو حسابم.
عالیه.
فقط همینم مهمه.
ممنون.
اوه، اوه، الیوت.
یه لحظه.
الیوت.
سلام.
چطوری؟
سلام.
این الیوته.
یه دوست خیلی خوب از نیویورک.
جمله‌ی اول.
سلام.
چطوری؟
سلام.
باشه.
خوش بگذره.
برو، بنوش.
مجانی، هرچی خواستی.
ممنون.
خدا رو شکر.
فکر کردم صورتم از این‌همه لبخند مصنوعی ترک می‌خوره.
باشه، بیا لطفاً.
بابت اون شب متأسفم.
فکر کنم بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم بابت نمایشگاه استرس داشتم،
و متأسفم.
ولی خیلی خوب پیش می‌ره، نه؟
حس می‌کنم خیلی خوب پیش می‌ره.
آره.
خب، کاری که می‌خوام بکنم.
می‌خوام بری دستشویی زنونه، تو دورترین اتاقک سه دقیقه صبر کنی، و
من میام و با این دیلدو می‌کنمت.
اوه!
حال‌گیری نکن، خوش می‌گذره.
تازه، این عملاً یه رویداد کاریه، پس دارم بهت پول می‌دم.
پس باید هرچی می‌گم بکنی.
یعنی، این عملاً می‌شه آزار جنسی، آقایون.
بی‌خیال، عزیزم.
خواهش می‌کنم؟
مسئله اینه که فقط با فکر کردن بهش حسابی خیس شدم.
اریکا، می‌خوام مارگارت اپستین رو بهت معرفی کنم از...
وای.
بله، باعث افتخاره.
تو زوم دیدیمت، ولی حضوری نه.
جدی، اریکا؟
سلام، خیلی طرفدارتونم.
وای خدا.
ممنون.
شما فراتر از فروتنی هستید.
شما روان‌شناس وضعیت بشری هستید.
می‌دونی چیه؟
کاملاً باهات موافقم.
درسته.
البته باید بگم، کارای جدید رو زیاد در همون سطح نمی‌بینم.
تو همیشه تلاش می‌کنی از نظر خلاقانه راه تازه‌ای باز کنی.
اریکا ریسک می‌کنه.
و خودشو تکرار نمی‌کنه.
همین نمادش کرده.
و اثری رو نشونتون می‌دم که همینو نشون می‌ده، همین‌جا.
بیاید.
حتی فراتر از یه هنرمند، خودمو یه‌جورایی
روان‌شناس وضعیت بشری می‌دونم.
الیوت.
اریکا؟
اصلاً نمی‌خوام بدونم تو این خونه چی‌کار می‌کنی، رفیق.
باشه، باید وسایلتو جمع کنی و همین الان با من بیای.
بریم.
بجنب.
خودتی؟
بجنب.
چه مرگته
تو آخه؟
ببخشید، قربان.
کمکی از من برمیاد؟
چی؟
شوخی می‌کنی؟
اریکا، اون ویدیو فقط قرار بود مال ما باشه.
قرار بود مال ما باشه.
بهت اعتماد کردم.
بعد بدون رضایتم گذاشتیش نمایش.
ببخشید آقا.
انگار خیلی مستید.
نمی‌دونم کمکی لازم دارید یا نه.
می‌دونم قبلاً کارای داغون کردی، نه؟
ولی این یه سطح جدید از داغونیه.
هی، ببخشید، مشکلی پیش اومده؟
انگار این آقا دچار یه حمله‌ی روانی شده.
نمی‌بینم.
اریکا، تو نمی‌تونی...
نمی‌تونی مثل یه خدا تو آسمون رفتار کنی و کارات عواقبی نداشته باشه.
باشه.
می‌دونی، هر کاری عواقبی داره، نمی‌تونی همین‌جوری...
اریکا، نکن.
اریکا، بس کن. با من حرف بزن.
آقا.
مواد زده.
ببرش بیرون.
برو گمشو.
هی، هی.
برو گمشو.
اریکا، برو به درک!
گمشو از اینجا!
— ماي موويیز —
سرگرم‌کننده بود.
هیچ‌وقت لحظه‌ی کسل‌کننده‌ای نیست، نه؟
باشه.
چی می‌گفتم؟
کار اریکا تریسی تمومه؟
انگار آثار دیشب به‌اندازه‌ی کافی مدرک نبود که این هرزه‌ی پیر و خسته
تمومه، و یه اسباب‌بازی جنسی سابقِ خشمگین، یعنی
تو، وسط مهمونی خودش جلوی روش منفجر شد.
خداحافظ، عوضی.
این که بدترینش نیست.
باید همه‌شو بخونی.
آره، نه، فهمیدم.
دیشب یه‌کم زیادی خوردم.
مگه همه نخوردیم؟
بعد از اینکه رفتی، تو پارکینگ برای یه یارو چاق نصفه‌کاره جق زدم.
اَه، لعنتی.
چی؟
معیارام خیلی پایینه.
تعجب کردی؟
فکر کنم نه.
خب، زیاد به خودت نناز.
حالا که تاریخ انقضای اریکا رسماً گذشته، فکر کنم
می‌شه گفت همه‌مون رو چوبه‌ی داریم.
خدا رو شکر، من که اصلاً نیازی به کار کردن ندارم.
اوه، راستی.
امشب یه مهمونی گرایندر یا بگو ارجی
دارم، پس شاید بهتره یه جای دیگه بخوابی.
این دفعه جشنواره‌ی مردونه چقدر طول می‌کشه؟
کل آخر هفته.
عالی.
جایی نداشتم برم.
کار نداشتم.
آینده‌ای نداشتم.
به آخر خط رسیده بودم.
باشه باشه، دارم می‌رم.
لعنتی.
بالاخره، خدایا، چرا این‌قدر طول کشید؟
بیا دیگه، بیا تو.
مثل خنگا اونجا وانستا.
تنهایی نمی‌خورم.
خیلی داغونه.
بیا، سر بکش.
می‌خوام به پایان تلخ اریکا تریسی بنوشیم.
چی؟
اوه، نشنیدی؟
نمایشگاه یه فاجعه‌ی تمام‌عیار بود.
کارم تمومه.
کاملاً تموم شد.
ازم متنفرن.
پس حالا باید بنوشیم.
باید جشن بگیریم.
با من جشن می‌گیری؟
بجنب.
دلخورم.
آره، آره، البته.
این کمک می‌کنه.
بجنب.
نه، خوبه، خوبه، خوبه، خوبه،
خوبه. خوبه.
باشه.
بازم می‌خوای؟
یه‌کم دیگه؟
نه بابا.
یه‌کم دیگه.
کاری که می‌کنم.
تو با من بیا.
کاری که می‌کنی.
همه‌ی لباسات رو درمیاری.
لخت شو.
چی؟
همه‌ی لباساتو درمیاری.
لباساتو دربیار.
و بعد اینو می‌ذاری.
نمی‌خوام.
همه‌ی لباساتو دربیار.
بجنب.
بریم.
نمی‌خوام.
بیا انجامش بدیم.
خدایا.
لعنتی.
و بعد اون، عالیه.
بله.
بجنب.
کل شب رو وقت نداریم.
بریم.
باشه.
عاشقش می‌شی.
خیلی خوبه.
یه چیز خیلی خوب دارم.
باشه.
خیلی خوبه.
باشه.
بشین.
بیا.
بشین.
اونجا بشین.
این‌جوری بکن.
خیلی خوشگلی.
چرا؟
آروم.
بدون سؤال.
سلام.
بی‌خیال.
باشه.
کاری که می‌کنم.
امشب، تو من می‌شی.
و من تو رو می‌کنم.
و بعد باهات ور می‌رم.
خودم می‌شم، این دفعه واقعاً.
زیادیه.
بجنب.
خواهش می‌کنم، بس کن.
اوه، نمی‌خوای منو بکنی؟
بجنب.
بس کن.
دیوونه شدی؟
بجنب.
بسه!
همین الان گفتم!
چی؟
می‌شه برام انجامش بدی؟
می‌شه کاری که می‌گم بکنی؟
اریکا، مشکل تو همینه!
چه مرگته، دیوونه شدی؟
بسه!
برای من انجامش بده.
بکنش.
اریکا، اشکالی نداره.
بکنش برام.
می‌کنی؟
فقط برام انجامش می‌دی.
نه!
پس زدیش؟
نه.
چی؟
نه، نزدمش.
داشت بهم حمله می‌کرد.
فقط از خودم دفاع کردم.
اریکا رو این‌طوری ندیدم.
دیوونه.
انگار چیزی برای باختن نداشت.
گفتی وقتی رسیدی مست بود.
آره، آره.
یعنی، قطعاً داغون بود.
یعنی، می‌دونی، بابت شکست نمایشگاه خیلی ناراحت بود.
پس، نمی‌دونم غیر از الکل چیز دیگه‌ای زده بود یا نه، ولی...
تو هم مصرف کرده بودی.
چندتا گیلاس شامپاین خوردم، ولی همین.
قبلاً گفتی که از هوش رفتی.
خب، کل روز چیزی نخورده بودم.
فکر کنم الکل یه‌کم بیشتر از همیشه بهم زد.
پس بذار درست بفهمم.
رفتی خونه‌ی اریکا.
مست کردی.
با اون درگیری فیزیکی خشونت‌آمیز داشتی.
و بعد به‌طرز مناسبی از هوش رفتی و نمی‌تونی
هیچی از بقیه‌ی اون شب رو توضیح بدی.
به‌طرز مناسبی از هوش نرفتم.
آره، تو که می‌گی.
بعد از اینکه به هوش اومدی، چی شد؟
اریکا؟
اریکا!
بازی درنیار، اریکا.
کجایی؟
لعنتی.
وای لعنتی.
وای لعنتی، وای لعنتی.
اوه، دوستم، افتاد تو استخر.
تصادف شد.
سعی کردم تنفس دهان‌به‌دهان بدم، ولی فکر کنم...
بله.
باشه، آره.
پلیس، عجله کنید.
باشه.
و بعد جسدش معجزه‌آسا ناپدید شد.
نمی‌دونم.
یعنی، حدود ۶۰ ثانیه رفتم تو خونه که به ۹۱۱ زنگ بزنم.
چقدر بیهوش بودی؟
یادم نمیاد، ولی نکشتمش.
اینو مطمئنم.
کسی به ذهنت می‌رسه که ممکن بوده مرگ اریکا رو بخواد؟
همه دوستش نداشتن، ولی کسی به ذهنم نمی‌رسه
که اون‌قدر عصبانیش کرده باشه که بخواد بکشتش.
نمی‌دونم، مطمئن نمی‌تونم بگم.
راستش اون‌قدرها هم نمی‌شناختمش.
خب حالا چی می‌شه؟
خب، بدون جسد، مدرکی نیست، پس...
آزادی که بری.
چی؟
می‌رم.
همین‌جوری برم؟
فعلاً.
ولی دور نشو.
خب حالا چند روز شده؟
پنج.
و می‌دونی، پلیس هرچی بیشتر گم باشه...
احتمال زنده بودنش کمتره.
فکر می‌کنی وکیل لازم دارم؟
نه که پولشو داشته باشم، ولی...
فعلاً خوش‌بین بمونیم.
راستش، انگار این جنجال کلیک‌خور حداقل
ارزش بازاری اریکا رو برگردونده.
چی؟
همه‌ی آثارش از اون نمایشگاه افتضاح فروش رفته.
پس فکر کنم درست می‌گن.
هنرمند مرده بیشتر از زنده‌اش می‌ارزه.
یعنی، فقط منم یا این باورنکردنی داغونه؟
به واقعیت غم‌انگیز امروز خوش اومدی.
می‌رم بدوم. چیزی نمی‌خوای بگیرم؟
نه، خوبم.
نظرت عوض شد پیام بده.
باشه.
منتظر بسته‌ای هستی؟
نه.
معلومه.
برای توئه.
بهت وقت می‌دم.
سلام.
پس...
چیزی که می‌خوای بگی اینه که همه‌ش تقصیر ویکتوره.
نه نه نه، اصلاً.
من مسئولیت کامل سهم خودمو قبول می‌کنم، ولی...
بعد از شکست نمایشگاه، برند ضربه‌ی بزرگی خورد.
باید کاری می‌کردیم.
منو تو نقشه‌ی جعل مرگت برای تبلیغات استفاده کردی.
می‌فهمم چرا ناراحتی.
می‌فهمم، برای همینم اومدم حضوری عذرخواهی کنم.
و همون‌طور که گفتم، همه‌چیزو با پلیس حل کردم.
اوه.
آها، آره.
دمت گرم.
ببخشید.
واقعاً واقعاً متأسفم.
ولی استودیو داشت پول از دست می‌داد.
و وقتی ویکتور این نقشه‌ی
مسخره رو ریخت، نمی‌دونستم چی‌کار کنم.
بهم دارو دادی؟
مجبور بودم.
برای اینکه نقشه جواب بده، باید یه‌کم از همیشه گیج‌تر می‌بودی.
و وقت لازم داشتیم، می‌دونی، که عملیات رو انجام بدیم.
همون کارای معمول فیلمای جاسوسی بود.
یعنی، راستش، سخت‌ترین بخشش این بود که خودمو مجبور کنم
نفس نکشم یا نخندم وقتی داشتی بهم تنفس مصنوعی می‌دادی.
و بعد من و ویکتور بیرون منتظر موندیم که مطمئن شیم به ۹۱۱ زنگ زدی.
و بقیه‌شو که می‌دونی.
چرا من؟
خب، تو بهمون یه...
یعنی، با اون قاطی کردنت تو افتتاحیه،
انگیزه‌ی خیلی مناسبی بود، می‌دونی.
تازه، تو ساده‌لوح‌ترین و در عین حال قابل‌اعتمادترین...
بیشتر دوستام فقط فرار می‌کردن، حتی به ۹۱۱ زنگ نمی‌زدن.
نمی‌دونم چی بگم.
یعنی، خوشحالم که زنده‌ای.
و در عین حال باورنکردنی عصبانی‌ام.
یعنی، داشتم زندگیمو می‌کردم، سرم به کار خودم بود، بعد تو پیدات شد.
و قبل از اینکه بفهمم چه خبره، برده‌ی جنسی یه جامعه‌ستیز تمام‌عیار شدم
و پلیس داره برای قتل بازجوییم می‌کنه.
حق داری.
حق ندارم، اریکا!
داغونه!
نمی‌فهمی چی‌کار کردی؟
به‌خاطر تو همه‌چیزمو از دست دادم.
یعنی، اریکا، من واقعاً بهت احساس داشتم،
و تو کل زندگیمو نابود کردی.
می‌دونم الان ناراحتی، ولی باید به کسی که
از مرگ برگشته، به‌معنای واقعی و مجازی، بیشتر از یه بار،
اعتماد کنی: زندگیت نابود نشده.
در واقع، یه نکته‌ی مثبت هم داره.
نکته‌ی مثبت؟ چی داری می‌گی؟
باشه، می‌گم.
یادته می‌گفتم برای اینکه از سروصدا عبور کنی و
این روزها توجه آدما رو جلب کنی، باید هیاهو به‌پا کنی؟
خب، حالا تو، با هر دردسری که ایجاد کرده، می‌تونی بری
یه مستند بسازی یا یه کتاب بنویسی، یا یه مینی‌سریال، یا هرچی، بعد از اینکه
همه‌ی اسم‌ها رو عوض کنی، و می‌نویسه: بر اساس یه داستان دیوانه‌وار ولی
به‌طرز تکان‌دهنده‌ای واقعی، که این روزها تنها چیزیه که مهمه.
خب که چی؟
انتظار داری بابت اینکه منو تو این گندکاری انداختی ممنون باشم؟
وای.
تو واقعاً یه چیز دیگه‌ای.
من به شرم یا پشیمونی اعتقاد ندارم، یا هر شست‌وشوی مغزی داغون دیگه‌ای
که تو مدرسه‌ی کاتولیک می‌دن.
خانم‌ها و آقایان، امروز یه مهمون خیلی ویژه تو استودیو داریم،
هنرمند مشهور جهانی و حالا نویسنده، اریکا تریسی.
زندگی‌نامه‌ی اریکا.
‏«اعترافات یه هرزه: چگونه هم‌زمان بخوابیم و
دنیا را فتح کنیم» الان آنلاین و تو کتاب‌فروشی‌هاست.
برید بگیریدش.
اریکا، خب، به برنامه خوش اومدی.
باورم نمی‌شه الان اینجایی.
خیلی عجیبه.
منم همین‌طور.
تعجب کردم که این‌قدر تأثیر گذاشتم
که یه فصل کامل از کتابت رو بگیرم.
یعنی، پر از سورپرایزم.
دیگه باید بدونی.
مگه می‌شه نه؟
اِم... خوش گذشت.
راستش آره.
عالی بود.
آره، و انگار بازم حق با تو بود.
چی؟
خب، همیشه می‌گفتی که آخرش فایده‌های رابطه‌مون رو می‌بینم،
و خب، حالا اینجاییم.
حق با منه.
باید بدونی.
کاملاً درسته.
هی، می‌خوای بریم یه نوشیدنی یا شام بخوریم؟
الیوت، داری مخمو می‌زنی؟
شاید.
امشب برنامه دارم.
و صبح اول وقت پرواز دارم.
تازه، قبلاً کردمت، پس چه فایده؟
کاملاً درسته.
ولی خوشتیپ شدی.
ممنون.
منو با یکی جایگزین کردی؟
اوه، باور کن جایگزینی برات نیست.
چرا، تو منو کردی؟
آره، معلومه.
اوه.
ولی مثل قبل نیست.
شنیدنش خوبه.
خب، نگران تو نیستم.
یعنی، می‌دونی، مطمئنم کلی مرد ضعیف
دنبال یه زن قوی‌ان که حالشون رو بگیره.
می‌دونم.
ولی می‌خوام بهت بگم که من...
بهت افتخار می‌کنم.
اوه، اِم، ممنون، بابا.
خیلی برام ارزش داره.
اوه، مرسی، عزیزم.
خدایا.
الیوته.
الیوت، این خیسوسه.
سلام.
خوشبختم.
نه نه، انگلیسی بلد نیست، پس... آها، آره.
نه، معلومه.
ببخشید که حرفتونو قطع می‌کنم.
بخش بعدی آماده‌ست و برنامه‌مون فشرده‌ست.
قبلاً دیدمت؟
دو دقیقه.
فکر کردم دو سال دیگه شد.
قطعاً.
نیویورک بودی زنگ بزن.
اِم، قراره.
من خوبم.
عزیزان، امروز اینجا جمع شده‌ایم تا
شاهد پیوند این دو روح زیبا باشیم.
الیوت، آیا اریکا را به همسری خود می‌پذیری؟
که تا دم مرگ گرامی‌اش بداری و عزیزش بشماری؟
و تو، اریکا، آیا الیوت را به همسری خود می‌پذیری؟
که داشته باشی و نگه داری، گرامی بداری و عزیز بشماری تا دم مرگ؟
بله.
شما را زن و شوهر اعلام می‌کنم.
بذار گریه کنم.
FilmYar